Al mijn dromen verscheurd

Posted on

Ik denk dat iedere ouder vanmorgen wel een duwke kreeg toen het nieuws van de busramp te horen/zien was. Maar dat valt natuurlijk in het niets bij de ontreddering van de ouders van wie het kind op die bewuste bus zat.

Iedereen die moeder of vader wordt, leeft vanaf dag 1 met die vage angst: hopelijk overkomt mijn kind niks. Sommige dingen heb je zelf in de hand in het leven, andere zijn gewoonweg stompzinnige accidenten, waarbij je alleen kunt denken: waarom mijn kind?

En blijkbaar leeft het overal, want de dochter van drie kwam vanmiddag thuis met de vraag: Wat is er gebeurd, mama, met die bus in Zwitserland en al die kindjes die overleden zijn? (yep letterlijk zo…)

Mijn mening voor de Wijvenweek, het zal voor een beetje later zijn.

* De titel van die blogpostje komt trouwens van het nummer ‘Mooi ‘t leven is mooi’ van Will Tura. Ik zit daar al heel de dag mee in mijn hoofd.


En ondertussen

Posted on
  • bouwden wij (allee, vooral hij) rustig verder – de eerste verhuis staat voor dit weekend gepland: de foto’s volgen nog – laat ik nu al zeggen dat ik best trots ben op wat mijn vent met zijn handen kan
  • groeiden en bloeiden de kindjes verder: Fiona nog altijd de overenthousiaste intelligente flapuit en Linus de ik-doe-lekker-waar-ik-zin-in-heb bedachtzame keppe: ook hier foto’s en nieuwtjes op komst
  • vond dokter nr 2 eindelijk wat er scheelde in november – een ordinaire bronchitis begod – maar dan wel een venijnige die zich alleen liet fotograferen, niet beluisteren
  • werd ik, als mama dan, wel goed gepakt door alle onheilsberichten in de media tegenwoorden: die van de ideale zoon die dan blijkt zelfmoord gepleegd te hebben in een verwegland, die van de moeder die door een dom accident overlijdt voor de ogen van haar kindjes en vooral die van het jongetje dat – niet veel ouder dan Linus zijnde – overlijdt door een kogel van een maniak. Echt waar, soms hoop je dat een hel bestaat waar zo’n kerels naartoe gaan

En omdat het lang geleden is: een foto van onze twee duiveltjes


Trivia

Posted on

Mijn dochter heeft door hoe een waspeld werkt. ´t Is te zeggen: ze kan ze nu niet alleen van het wasrek halen, maar ook weer ergens op steken. En ik die dacht dat dat de oplossing ging zijn voor het saaie was ophangen – nee hoor – ze steekt alle wasspelden netjes op een rij op 1 stuk was. Rijen maken is haar idee fixe op dit moment. En torens bouwen. Again. Zo hoog als de tafel. Tot ze omvallen.

Mijn zoon wordt dikker – hoera. De billetjes worden voller, de wangetjes ook. Nooit gedacht dat ik de chubby babyfase ging verwelkomen. Komt het door dat extra flesje dat we hem in zijn slaap laten drinken?

Geen idee maar het helpt in ieder geval wel om te slapen. Vandaag en gisteren was het telkens bijna negen uur voor een onzer nageslacht ons uit ons bed haalde.Doe zo voort zou ik zeggen…


Secret Santa: in blijde verwachting

Posted on

Nog altijd heb ik geen teken van leven gekregen ivm de aflevering van mijn pakje – dat nochtans zaterdag verzonden werd. En nog altijd heb ik niks ontvangen. OK de weersomstandigheden zijn niet ideaal en onze straat is een halve ijsbaan, maar ik ben ongeduldig.

Niet alleen om te weten wat (en vooral van wie) ik iets ga ontvangen, maar ook om te weten of mijn cadeautje in de smaak valt.



Stilletjes

Posted on

Ja… het is hier stilletjes. De ijsbloemen groeien op onze voordeur. Wij begraven ons onder de dekens en bunkeren voor de kachel. De zegeningen van een oud huis met luttele verwarming. De bouw ligt stil, wegens dat men niet kan metsen als het vriest.

Mooi is het hier wel. Maar zoals gedacht… hel wanneer het sneeuwt. Alhoewel we niet moeten dramatiseren. De straat naar de stad (dus ook station en creche) is redelijk berijdbaar. Er werd gestrooid en als je een beetje in het autospoor kunt rijden, dan valt er wel een snelheid van 14 km te halen.

Maar de andere straten zijn geen pretje. De fietsers zijn meestal de dupe wanneer het sneeuwt. Niemand strooit het fietspad, de auto’s sproeien alle smurrie op het fietspad en daar waar er huizen staan, vegen de mensen netjes alle stoepsneeuw op het fietspad.

Sneeuw. Mooie rotzooi.


Natte voeten

Posted on

Gelukkig hebben wij niet besloten om onze nieuwe woonst te kiezen in de charmante Denderstreek. Of rond Brussel. Of in al die andere plaatsen waar ze nu met natte voeten zitten.

Alleen onze voortuin is nu herschapen in een modderpoel met plassen waar er gemakkelijk een auto in zou passen. Dit weekend stond nochtans een opkuisactie op het programma voor ons visitekaartje, maar helaas: het weer besliste er anders over.

We hebben dan maar van de nood een deugd gemaakt en ons lang weekend grotendeels bij de grootouders gespendeerd. Dat was pas een relaxed weekend. Fiona kon vergeten dat ze een halve week niet naar school mocht (ze kon er niet mee lachen toen ik haar woensdag zei dat ze tot maandag moest wachten voor ze weer naar school mocht). En Linus kon verder oefenen in het recht staan, gaan zitten en – eum – omvallen.

Wie ook iets kent van vallen, dat is ons Fiona. Zaterdag kwamen we aan bij moetje en paps en ging ze meteen tegen de vlakte. Vanuit een stoel knal op de grond. Resultaat: een blauwe bult op het voorhoofd. Maar voor de rest: chapeau voor ons meiske dat steeds flinker wordt, alleen kan spelen en nog veeeeeeeeeeeeeel slaapt in het weekend. Ze kan al bijna alle kleuren opnoemen en ze maakt echt lange zinnen. Enfin, binnenkort moet ik dringend eens werk maken van mijn overzichtje voor Fiona – 2,5 jaar.

Oh ja, en in Ieper kwam de Sint donderdag – Sint Maarten that is (ja, onze kinderen zijn van die gelukzakken die twee keer de sint op bezoek krijgen)



De beste grap

Posted on

Een Brits onderzoeksbureau maakte een top 50 van de beste Brise grappen ooit.

En deze staat op nummer 1:

Een vrouw stapt met haar baby op de bus. De buschauffeur zegt: “Ugh, dat is de lelijkste baby die ik ooit gezien heb.” De vrouw loopt naar het eind van de bus en neemt plaats. Ze zegt tegen de man naast haar: “De chauffeur heeft me beledigd.” Waarop de man zegt: “Ga terug naar hem en scheld hem de huid vol. Ga maar, ik zal uw aap wel vasthouden.” (via: deredactie.be ):