Tag Archive: Ontwikkeling


Fiona is druk ja, maar meestal gedraagt ze zich vrij goed. Nu weten we hoe dat komt… ze spaart alles gewoon op tot we bij Kind en Gezin zijn. Dan etaleert ze haar peuterpubermanieren ten volle…

Veel hebben we dus niet opgestoken van ons laatste bezoekje aan K&G Gent of ‘t moest zijn: Linus is gemiddeld – qua gewicht, lengte en hoofdomtrek. (7320 gr, 68 cm en 43.8 hoofd)

Speelden ook nog een rol in de dramaturgie: een verpleegster die nog steeds borstvoeding geeft – ik zweer jou dat ze dat reeds zei toen Fiona nog vijf maand was. Die weinig bewondering kon opbrengen voor het feit dat ik het 6 maand – 5 dagen had volgehouden (exclusief borstvoeding that is). Die raar keek toen ik de indruk gaf dat ik mijn lijf ook wel eens terugwilde.

En voor de rest: we zagen er moe uit. Wat wil je: met twee koters die zich de longen uit hun lijf hoesten ‘s nachts en een verhuis op stapel. Maar er zijn er nog altijd die meer moe zijn, dus klagen kan ik niet.

Die eerste hapjes

zijn altijd hilarisch…

Vrijdag kregen we nog een zuur gezicht bij iedere hap wortelpuree. Vandaag was het al lachen en verdween de volle 125 gr in de mond (lees ook: op de slab/kous/broek/mouw…). Later meer!

Potjestraining (III)

She got it!

Zaterdag voormiddag: Fiona wil niet op het potje. Loopt rond met een onderbroek. Laatste wanhopige poging om haar op het potje te krijgen (niet educatief verantwoord maar bon): Ze vroeg een koek en ik zei: Je moet eerst eens op het potje zitten en proberen pipi te doen. En bingo! Daar kwam er pipi. Een woord is een woord en ze kreeg een koekje. Voor een eerste keer op het potje mag dat zeker?

Zaterdag namiddag: Fiona mag mee naar de douche, maar daarvoor mag ze eerst mee naar de wc (en zij op het potje). Hopla, een tweede plasje. Wanneer we terug beneden zijn, vraagt ze liefjes: Mama, koekje? (Help, onze dochter zal zindelijk zijn, maar ook het formaat van een olifant krijgen!)

Zaterdagavond: in de auto op weg naar oma en opa, moet ze een pamper dragen (zoveel vertrouwen hebben we nog niet in haar zindelijkheid). Als we er bijna zijn, zegt ze pipi. Maar bij aankomst blijkt haar pamper droog te zijn. Wanneer ze op het potje zit, komt er een grote pipi. Algemeen gejuich bij oma, opa, mama en papa. En sedertdien heeft ze het beet (en vraagt ze niet meer om koekjes, hozee).

Alleen zondagmorgen begon ze pipi te doen op de grond en herpakte zich dan, en deed de rest op het potje. Nu ik erover denk, zaterdagavond ook een keer. En als ze kaka moet doen, dan zegt ze pipi, maar dan is het al te laat. Tegen dan kan je de kaka uit de broek schudden.

Maar we zijn dus op de goede weg. Dochter blij en trots, wij ook!

Helemaal vergeten – ik ging eigenlijk nog een foto maken van Fiona op “mijn” oud potje, dat bij oma nog steeds dienst doet. Maar dat komt misschien nog (kijkt eens lief naar oma)…

Potjestraining (II)

Thuis nog altijd geen resultaat op het potje. In de creche vandaag echter twee keer wel gelukt en een keer niet. Onderweg van creche naar thuis kregen we een bonus (de papa dan toch): kaka in de onderbroek. Leuk als je je dochter op de rug draagt ;)

Eenmaal thuisgekomen zat ze 20 minuten op het potje, met Linus erbij terwijl ik voorlas van Bo en het toilet, en uit het Grote Billenboek. Maar geen druppel… Toen ik ze echter daarna in bad stak, begon ze in het bad te plassen.

De klik zal er wel plots komen. Is het nu niet, dan over een maand, of twee. We zien wel. Forceren gaan we het niet, maar voor haar is het ook lastig: ze wil groot zijn en onderbroekjes dragen.

To be continued…

Potjestraining

Vrijdag startten we met de potjestraining van ons oudste spook.

Eerder beginnen, daar had ik geen zin in (wegens te veel bezig met jongste) en ook omdat ik de indruk had dat Fiona er nog niet klaar voor was. Maar nu kwam ze om een verse pamper/luier vragen wanneer ze pipi had gedaan, dus dacht ik: laten we het maar eens proberen, het is zomer. In de creche gingen ze akkoord: er waren er nog die gingen starten en groepsdruk doet het altijd goed.

Conclusies na 6 dagen:

  1. Fiona heeft geen zittend gat. Wie trucs kent om haar op het potje te doen blijven zitten, laat maar komen! (beloningen, boekjes lezen… al geprobeerd)
  2. Het besef is er, de timing nog niet. Als ze zegt dat ze moet pipi doen, dan is het al vijf na twaalf.
  3. Pipi = kaka in Fiona’s brein. You never know what you are going to get. Al lukte kaka op het potje al beter dan pipi, in huize V. ‘t Is te zeggen: de pipi komt zomaar ergens terecht, de kaka tenminste net voor het potje.
  4. Creche ≠ thuis: woensdag was Fiona heel de dag flink op het potje geweest in de creche en had ze bij thuiskomst nog dezelfde kleren en hetzelfde broekje aan (!!) maar plaste ze thuis wel drie keer op de vloer.
  5. Potjestraining = stress, voor ouders en kinderen. Gisteren een dochter in tranen omdat ze haar favoriete onderbroekje ondergeplast had.
  6. ‘s Morgens niet te vroeg een onderbroek aandoen, is het devies. Een dochter die in volle ochtendspits alles onderplast, zorgt voor veel vertraging.

Ik hoop voor haar dat ze er snel mee weg is. Dan is ze van haar luiers verlost (en van de uitslag) en is ze helemaal klaar om naar school te gaan.

Fiona 26 maand

Fiona het badbeest

Met haar 26 maanden is ze een enorm tatergat. Haar favoriete woordjes op dit moment zijn: mooi en mijn. Zoals in: mijn broer, mijn mama, mijn papa, mijn tutje…

Ze maakt al vlot zinnen. Het grappige is daarbij dat ze soms wel de werkwoorden in de juiste vervoeging gebruikt (gedaan, gehoord…) maar dat ze de woorden door elkaar klutst. Maar regelmatig horen wij hier al zinnetjes als: hondje raam. Fiona (ge)zien. Mama Linus nie bang. Fiona hier.

Verder zijn de poppen nog altijd favoriet speelgoed, maar ook de Duplo doet het goed. Boekjes daarentegen worden zelden nog uit de kast gehaald. Met een uitzondering: het Grote Billenboek – daarin moet mama lezen als Fiona op het potje zit.

Met die potjestraining, daar loopt het niet zo vlot mee. Om maar niet te zeggen: wij zijn nog niet begonnen. In de creche beginnen ze wel met haar te wennen en hier thuis gaat ze ook af en toe op het potje, maar het besef lijkt er nog niet te zijn. Volgende maand gaan we een versnelling hoger en dan gaan we thuis met oefenbroekjes proberen.

manlief wou eens testen of Fiona nog haar tenen in haar mond kreeg.
Het leuke van zo’n peutertjes is dat ze het op commando doen!

Linus 16 weken

Een wat uitgesteld postje, want vorige week donderdag reeds was ons bolleke 16 weken oud. Die dag trokken we ook (nog maar eens) naar de kinderarts om haar mening te horen over de longen en aanverwanten.

Het verdict? Linus zijn longen klonken ‘redelijk’ maar nog niet zuiver. We moeten dus de kine voortzetten (vandaag al sessie nr 5) en nog minstens twee weken verder aerosollen.
Zijn gewicht komt nu een beetje in de kritische zone: in 1 week was hij slechts 10 gram bijgekomen (6kg290 weegt hij nu) waardoor hij bijna op P25 zit, terwijl hij voor zijn lengte (65 nu) op P75 blijft. Veel meer mag hij niet meer afvallen, maar de kinderarts is ervan overtuigd dat hij weer goed zal bijkomen eens hij van de longinfecties verlost is.

Wat betreft de PH-metrie, dat wordt de volgende stap. Dat is blijkbaar zelfs een vereiste, voor er (eventueel) een afspraak met een kinderlongarts wordt gemaakt. Wij hebben dus nog twee weken uitstel verkregen: is de infectie niet voorbij tegen 24 juni (dan gaan we terug naar Kind en Gezin) of haalt de kine niks uit, dan moeten we verdere onderzoeken doen.
Er wordt ook niet eerder met reflux medicatie gestart.

Maar verder doet onze magere tetting het goed. Hij brabbelt de oren van ons hoofd, is nog steeds gek op zijn zus (die krijgt de grootste lach) en grijpt al heel goed (ook met twee handen). Alles wat zijn pollekes passeert, heeft hij vast (en goed ook – aw, ook zijn voedselbron wordt regelmatig mishandeld).
Slapen is nog altijd minder dan voorheen. Regelmatig moeten we er nog twee keer uit, maar gelukkig wil hij wel een tutje en lukt het soms om hem van zijn zuigbehoefte te verlossen daarmee ipv dat mama eruit moet.

Wheezing

Featuring
- one wheezing boy
- one silly girl
- two frustrated parents
with bonus: one extra visit to the docter

Nadat we gisteren Fiona van de creche haalden, trokken we gezamenlijk naar Kind en Gezin, een beetje vroeg voor onze afspraak maar we hadden geluk: er had iemand afgezegd. En dus kwamen we een half uur vroeger aan de beurt.

Op het eerste zicht werd Linus goedgekeurd. 6kg280 (200 gr bij in een week!) voor 65 (!!) cm. Ook motorisch alles in orde: met rollen is hij zeker vroeg genoeg en met grijpen ook
Maar toen luisterde de dokter naar zijn longen en fronste zijn wenkbrauwen. Ik had al een donkerbruin vermoeden toen ik hem gisteren hoorde hoesten en inderdaad: de infectie op zijn longen is terug.

Na een maand aerosollen zijn we dus terug naar af. Ik bracht dan maar vlug nog een bezoekje aan de huisarts en die bevestigde dat zijn longen piepten en zijn ademhaling te snel was.
Terug aerosollen dus (gisteren was net de laatste dag) en hopen dat hij geen koorts krijgt. Want die ziekenhuisopname hangt nog altijd boven ons hoofd.

Fiona was trouwens in form bij Kind en Gezin, zo lastig is ze nog maar zelden geweest. Was het jaloersheid omdat Linus bij de dokter moest of was ze gewoon moe? Anyway, het was bij momenten moeilijk om een deftig gesprek te voeren.

Ik heb ook even met de verpleegster gesproken over het flesweigeren van Linus dinsdag. Blijven proberen en wachten tot hij echt honger heeft. Niet echt heel spectaculaire tips dus, maar we geven nog niet op. Als hij ziek is, is het wel lastig om hem dan nog over zijn toeren te laten gaan owv een fles.

Enfin, wij ploeterden verder.

3 maand/13 weken

Waw, al drie maand zeg!

Fiona toen ze drie maand was

Drie maanden is hij en

  • zot van zijn zus: Linus entertainen is gemakkelijk – zet hem in de sitter wanneer Fiona aan het spelen is, en je hoort hem niet meer. Een probleem echter: Fiona vindt het ook super. Gelukkig begint ze stilaan door te krijgen dat het not done is om broerlief plat te gaan liggen.
    Note to self: volgende keer Linus wat verder van de tafel af zetten als Fiona aan het eten is. Vanmorgen belandde er ‘per ongeluk’ een stuk bananenschil op zijn hoofd…
  • zot van zijn mobiel: ideaal inslaapmiddel maar ook ter bezighouding van de zoon
  • drinkt goed: nog altijd nen fervente aanhanger van de ‘mama-melk’ (dixit Fiona). Liefst rechtstreeks van de bron, maar ook van een flesje als het dan echt moet.
  • slaapt – eum – meestal zeer goed: Linus is nogal wisselvallig. Soms slaapt hij overdag heel weinig, met echte hazentukjes van drie kwartier of – zoals gisteren – plots vier uur aan een stuk. En ‘s nachts? Dat wisselt ook. De ene keer moet ik er nog drie keer uit, soms maar 1 keer zoals vannacht. Luxe… Ik begin de indruk te krijgen dat eten ‘s nachts minder belangrijk wordt: vannacht was hij eventjes wakker, weende een beetje maar is dan toch – zonder drinken – in slaap gevallen. En dat kunnen we alleen maar toejuichen.
  • nog altijd thuis bij mama: hij gaat pas in juli naar de creche – maar hij zal het daar zonder twijfel super vinden. Binnen een maand mag hij eens gaan wennen.

Gisteren ging hij ook voor het eerst in de Shantala:

en dat viel precies wel goed mee – dank u dus neef Pepijn en meter Veerle voor het uitlenen!

En dan mocht hij samen met papa even naar Eragon kijken. Kijk eens hoe hij mooi hij al gaat rechtzitten!

Op de voorlaatste foto kan je het al zien: we zitten dit keer niet met een duimzuiger, maar met een vuistenzuiger. Heel die vuist moet erin…
Dit in tegenstelling tot Fiona, die had rond deze tijd al uitgebreid haar duim gevonden.

En nog een verschil tussen beide kindjes: Fiona stond enorm graag op haar beentjes. Als ze op je schoot zat, duwde ze zichzelf heel de tijd recht. Dat doet Linus dus absoluut niet he…

Fiona eind juli 2008

Linus rolt

De uitgekiende tactiek:

1. Beentjes in de lucht

2. Op de zij rollen

3. Dan komt het moeilijkste: over die arm geraken

4. Maar eens dat gelukt is…

5. lig ik op mijn buik

6. En dan ben ik uiterst tevreden met mezelf

Powered by WordPress. Theme: Motion by 85ideas.