Ik ga echt niet bellen naar de nieuwe creche – echt niet. Maar ik ben toch wel heel curieus… hoe onze twee pagadders het daar stellen.
Hoeveel ongelukjes Fiona al gehad heeft. Geen dus! Tot mijn grote verbazing nog steeds dezelfde kleren aan toen we ze gingen halen.
Of Linus zijn patatjes heeft opgegeten. Yep, nen groten pot bloemkolen. Verandering van spijs doet eten?
Hoe gemakkelijk ze Linus in slaap hebben gekregen. Blijkbaar geen probleem. Twee mooie dutjes, Fiona’s dut was wel kort (1 uur) maar dat was in de vorige creche niet veel beter
Of ze het toffe kindjes vinden. You bet! Totaal geen last van gehad, twee brave scheetjes – tralalalala – en wij maar stiekem denken: wacht maar tot ze het een beetje beter gewend zijn. Alle, van Fiona dan vooral. Want ons spook is vooral spokerig – braaf in alle dimensies uitgerokken
Hoeveel kindjes Fiona zal besmet hebben met haar snotneus. Hmm morgen eens tellen, maar er waren er al veel met snotneus deze morgen…
Of ze kaka gaat gedaan hebben (in de pamper of op toilet). Geen kaka, ‘t is ook iets. ‘t Zal voor morgenochtend zijn vrees ik. Maar ooit zal die wel komen, dat weten we al uit ervaring.
Of ze geweend gaan hebben. Fiona zeker niet en Linus kennende alleen bij grote honger. Ik schat dus zo rond een uur of kwart voor twaalf. Want dan heeft hij dus 1 pot bloemkoolpuree en 210 ml melk binnengeslokt. Om vervolgens twee uur te maffen…
Anyway, toen we deze morgen vertrokken, zat Fiona in het midden van de zaal op een driewielerke met alle kindjes errond en lag Linus naarstig te draaien op een speeltapijt. En leute dat ze hebben.
Oh wat zou ik graag een vliegje zijn…
Dat zal dus wel loslopen in de nieuwe creche. Veel beter dan ik verwacht had, in Fiona’s geval.
)
Versta daaronder overgeven, koorts, hoesten, massa’s groene neuzen en helaas een onzachte botsing met de muur 
.
