Tag Archive: Feest


Let’s party!

Zondag hielden wij een feestje, vooral voor Linus (de babyborrel), maar ook een beetje voor Fiona, die wordt er donderdag namelijk twee.

Het werd dus een superdruk weekend, want zaterdag moest vanalles voorbereid worden. Drank halen, zaal klaarzetten en lekkers bakken.
Hetzelfde scenario als vorige keer dus, met de extra complicatie dat we nu twee kinders hebben die ondertussen geëntertained/gewassen/gevoed moesten worden.

Het feestje was zo mogelijk nog toffer dan de vorige keer. Veel volk, veel sfeer, mooi weer en massa’s kindjes. Ik heb weliswaar met iedereen maar heel kort kunnen babbelen, want er moest ook gewerkt worden en ik moest Fiona een beetje in het oog houden.

Aangezien beelden meer zeggen dan woorden:

Linus is zijn vrolijke zelf.

Fiona doet wat verlegen.

Er was plaats zat om te fietsen…

Er was zelfs een keukentje om mee te spelen.

Fiona met haar peter

Fiona met haar meter

Zonder commentaar…

Tot slot nog eens een grote mercie voor iedereen die meegeholpen heeft!

Twee maanden Linus

Twee maand Linus. De zon lijkt speciaal voor hem te schijnen…

Maar goed ook, want deze middag houden wij onze babyborrel!
Heel de familie is dapper aan het bakken geslagen (heb ik al gezegd dat wij superfantastische ouders en broers/zussen hebben?).

Staan al klaar voor de gasten: aardbeientaart, rabarbertaart, appeltaart, platte-kaastaart, rijsttaart, twee soorten cake, appelflappen, pannenkoeken, chocolademousse, petit-beurretaart, kaastaart, passievruchtenbavarois, tiramisu, frambozenbavarois, speculoosbavarois, soezen, quiche… en massa´s drank natuurlijk!

Verslagje volgt nog!

Water en vuur

Na een druk weekend is heel de familie aan het uitblazen. Want efficiënt als wij zijn, hebben wij de neiging om alles gewoon op 1 weekend af te handelen, terwijl we dan toch eens in thuisbasis Ieper zijn.

Terwijl manlief de zaterdag ging mountainbiken, zorgden mijn moeder en ik voor het eten voor zondag en voor het entertainment van de kindjes.
Gelukkig stond in de namiddag een bezoekje aan de kapster gepland. Fiona heeft zich voorbeeldig gedragen! Stilzitten is nochtans niets voor Fiona. Maar alles was zo boeiend en door de stoel af en toe wat te draaien is haar froufrou dan toch rechtgeraakt (onze vorige knippoging was nogal scheef uitgevallen).

Zondagochtend kregen we meteen een voorsmaakje van de ochtendspits later. Zorgen dat twee kindjes op tijd klaar zijn, gewassen zijn, gegeten hebben en hun propere kleren niet meer vuil maken, is geen sinecure! Maar we waren uiteindelijk nog op tijd in de kerk.
Fiona was in form. Ze zorgde voor de nodige afleiding door haar neef te achtervolgen rond het altaar (of hij haar?). Of door nogal onelegant de trappen af te duikelen… En mama’s halsketting te stelen en er al gillend toerkes mee te doen. (ambiance verzekerd)

En de zoon? Die is gedoopt, gezalfd en staat vanaf nu onder de bescherming van Moeder Maria. Dat kan niet meer fout gaan dus! Linus was trouwens het grootste deel van de tijd wakker tijdens de doop maar heeft geen kik gegeven.

Heel anders dus dan Fiona, die erin slaagde om heel de doopviering te slapen…

Linus is trouwens weer heel veel veranderd de laatste week. Hij kijkt heel aandachtig naar iedereen en is altijd klaar om te lachen. Alleen de diaken kreeg een grote frons, alsof hij zich afvroeg waarom hij in godsnaam nog eens zijn haar moest wassen die morgen :)

Ik moest vrijdag trouwens nog in extremis nieuwe kleertjes gaan kopen voor feestvarken nummer 1. Op goed geluk de Mexx binnengestapt en ik moet zeggen: ik ben heel content met mijn keuze…

Linus zijn baby-acne begint eindelijk te wijken. Gelukkig, want volgend weekend hebben we nog de babyborrel en ik wil eindelijk eens nog wat leuke foto’s van mijn puberke.

Na het superlekker middageten (ha ja, want zelf helpen maken ;) ), was het tijd om Fiona te vieren. Gelukkig hadden de papa en de peter van Linus nog niet te veel gedronken om Fiona’s cadeautje in elkaar te steken.

Het cadeau was alleszins een schot in de roos! Hopelijk zorgt het voor uren kookplezier.

En ‘s avonds? Toen was iedereen uitgeteld…

Efficiency

Dinsdagavond laat besteld, vandaag om 13u geleverd:

Ons verjaardagscadeau voor Fiona. Het is dit keukentje geworden:

Van Hollandse efficiëntie gesproken.

Iedereen trouwens bedankt voor de tips. Het is de keuken geworden omdat alle schommels die ik zag ofwel te duur waren, ofwel nog niet aangepast waren aan Fiona’s leeftijd.
Maar ik zorg zeker ook voor een zandbak voor deze zomer en misschien vind ik wel nog ergens een tof tweedehands glijbaantje aan schappelijke prijs.

Het weekend van 22 en 23 augustus werden mijn ouders (en dan vooral mijn moeder) nog eens in de watten gelegd, met als volgende ingredienten: een bezoek aan de beautyfarm, hernieuwde trouwbeloften, een intiem etentje, een nacht bed and breakfast, een koetstochtje en als kers op de taart een barbecue met heel de familie (zie ook dit postje).

Veel woorden ga ik er niet aan vuil maken: meer kan je hier en hier lezen.

Waarom ik hier nog eens op terugkom? Het zal alvast een weekend zijn om nooit te vergeten, aangezien we net nog eens alle foto’s hebben bekeken en we er unaniem over eens waren: zo’n mooi weekend met zo’n mooi weer. Dat kom je niet alle dagen tegen.

Ik wil jullie (en mezelf) alvast niet deze mooie foto’s van Fiona onthouden:

imgp1999
Fiona op de loopfiets

imgp2044
Fiona(1) met mijn grootmoeder(84)

imgp2052
‘t waren lekkere aardbeien!

imgp2113
Deze schoenen hou ik voor mezelf!

imgp2099
Waarom zou ik alles dragen als er ook karretjes bestaan?

imgp2094
Mama, steek jij dat blokje er weer in?

Uitgepluisd

Deze avond heb ik mij in de zetel gezet en heb ik de foto’s van dit weekend uitgepluisd. In onze nieuwe camera zit een kaartje van 8 Gb en als ik zeg dat dat vol stond, dan weet je: dat zijn een heleBOEL foto’s.

Ik heb er uiteindelijk nog een pak overgehouden en we zijn ze nu aan het opladen. Want iedereen is natuurlijk nieuwsgierig naar de foto’s. Maar ik ben te moe om nog een postje te maken met de uitleg over dit weekend. Dat zal voor morgen zijn.

Ken je dat? Zondagavond als een zombie aan de keukentafel zitten en je proberen voor te stellen dat je morgenochtend moet gaan werken?

Ewel… hier zijn er twee. En ik durf wedden dat er in het Ieperse en rond Kortrijk wel nog een paar zitten. Want ons weekend, man, dat was echt niet normaal. Eerst een dag energie steken in het om de tuin leiden van je moeder, die dan de zaterdag wordt afgehaald voor een ‘verwenweekend’, je dan moeten haasten om een paar uur later iedereen fris en versgewassen op de gezamenlijke activiteit te krijgen.
En als dat nog niet lastig genoeg is, dan nog een deadline moeten halen van het klaarmaken van een barbecue voor 28 man. Wij, dat was: twee koppels met een baby/peuter en een verdwaalde vrijgezel.

En ja het was lastig en stressy – ik heb spierpijn alsof ik een halve marathon heb gelopen. Maar o zo leuk. Het weer was prachtig, de verrassing was geslaagd. Iedereen was in form en er was genoeg eten en drank en alles was lekker. Drie stoere venten achter de barbecue en de vrouwen lieten alles op rolletjes lopen.

Dus iedereen die meegeholpen heeft aan de verrassing voor mama (en papa) – een grote merci. Waarom we feest vierden? Goh misschien voor mijn moeders pensioen of voor hun 33e huwelijksverjaardag… maar moet er altijd een reden zijn? Gewoon voor de leute is ook goed.

Maar nu: AAARGH. Morgen werken. Huis een stort. Geflipte dochter die eindelijk slaapt. En spierpijn had ik al gezegd zeker. Oh ja, en remolie op de muur (don’t ask). Maar ik ben te moe om manlief de grond in te boren.

Maar om te eindigen met een vrolijke noot: zondag was er een supergeslaagde koetstocht (dankzij mijn schoonvader en echtgenoot en ook schoonmoeder die het paard had gekuist). En Fiona mocht ook een ritje maken!

imgp1740_

Blij terugzien

Hoe leuk het ook is om een dagje zonder kroost door te brengen, het was toch een supertof weerzien met Fiona vandaag.

Vrijdagavond vierden we ons avondje vrij met een etentje en een film. Beide werden door manlief gekozen. Het eten was lekker maar niet waw – maar dat zal hij wel tegenspreken. Na een wat eentonige spaghetti met pesto in zijn favoriete Italiaan in het Patershol, trokken we (na een lekker ijsje) naar de Kinepolis.

De strijd in de cinema ging tussen Harry Potter en Ice Age 3 en de laatste heeft gewonnen. Ik was bijna terug naar buiten gemarcheerd toen het bleek om een 3D-film te gaan (ik associeer dat eerder met een pretpark dan met een filmzaal) maar ik ben uiteindelijk gecapituleerd. De film was goed en af en toe bleek de 3D wel een meerwaarde aan de scene te geven.
Maar of dat mijn ergernis over dat idioot brilletje kan compenseren? Dat ding is toch niet gemaakt om over een andere bril te dragen zeker?

Gisteren begonnen we dan onze lange tocht naar het verre Hamont. Ondanks enkele tegenslagen en het laatste vervelende stuk autoweg zijn we nog net op tijd in de misviering geraakt. De bruid was prachtig, de bruidegom supertrots en ze hadden allerschattige bruidsmeisjes, waaronder hun eigen dochter Eva, die twee maand jonger is dan Fiona.

s Avonds waren we ook uitgenodigd op hun feest, dat in ware Limburgse traditie heel gezellig was met veel drank en veel gedans. Spijtig genoeg zijn we niet tot het einde kunnen blijven want de vermoeidheid sloeg plots toe en ik moest nog terug naar onze bed and breakfast rijden.

Kortom, het was heel leuk maar we waren toch blij toen we deze middag onze dochter terug kregen!

… vandaag een kleine Mie.

Fiona was ‘in form’ gisteren. Enkel een paar uurtjes geslapen ‘s morgen maar daarna: spelen, lachen en vrolijk zijn.

  • met papa in de auto van Gent naar Harelbeke: geen probleem
  • met papa en mama een huisje gaan bekijken in Rollegem: geen probleem (op het gras lopen: geen probleem!!)
  • twee uur rondlopen op Pepijns babyborrel, spelen met andere kindjes, lachen met oma: allemaal geen probleem
  • daarna nog langs in Zingem, op bezoek bij paps en moeke: flesje drinken, op gras spelen, voetballen… tot 21u!! – allemaal prima!

Ze zat uiteindelijk pas om 22u in bed. Veel te laat dus. Voor een keer kan het wel denk ik, maar we gaan er zeker geen gewoonte van maken. Want ons miss heeft haar nachtrust nodig. Vanmorgen kon er nog een lachje af bij het ontwaken, maar dan! Pyjama uit, wenen… Kleren aan, wenen. Neusje spoelen, wenen (daar geef ik haar wel gelijk in). Alleen als ik haar vast had, was het in orde. Ze wilde wel rondlopen, maar alleen met mijn twee vingers stevig vastgeklemd.

Gelukkig steeg haar humeur van nulpunt tot lentefris na haar flesje, dat ze in een recordtempo uitdronk. Misschien had ze gewoon honger :)
In ieder geval, ik ben blij dat ik haar vandaag niet heel de dag moet entertainen. Ik heb manlief in ieder geval meegegeven dat ze nog veel ging moeten slapen in de creche.

- Deel 2 van de beloofde postjes -

Hier schreef ik het al – vorige week moest er getrakteerd worden in de creche voor Fiona’s verjaardag. Iedereen alvast bedankt voor de tips die ik toen kreeg.    Dit is het uiteindelijk geworden:

img_6077

Mijn doosjes, met rozijntjes in de plaats van smarties. En voor de begeleidsters Ferrero Rocheekes. Dat was het beste wat ik er nog van kon maken op zo’n korte termijn. Maar, Licht in de duisternis, jouw idee vond ik heel goed. Voor volgend jaar heb ik dus al inspiratie. Het is ook veel leuker om, als je dan toch iets moet kopen, iets te kopen waar ze allemaal mee kunnen spelen.

img_6080

Voor de rest heeft Fiona op haar verjaardag ook nog veel kaartjes ontvangen: van haar moeke en paps en van haar tantes en nonkels. Deze laatste hebben Fiona’s kas gespekt en zodoende kunnen we misschien toch nog mijn wens (ik zal maar beslissen in Fiona’s plaats) ten uitvoer brengen: ik zou heel graag een professionele fotoshoot hebben van ons meiske. Foto’s zat hier maar ik ben zeker geen professional.
Nu alleen nog weten waar. Ik heb veel zin om hier foto’s te laten maken. Ze heeft wel mooie resultaten (zie ook hier). Maar ik ben nog aan het twijfelen wanneer. Het klinkt misschien stom maar ik vind Fiona haar haar niet zo mooi op dit moment (ik heb het dan ook niet zelf afgesneden). Ik zou liever hebben dat het wat langer is… kzou ook liefst hebben dat ze niet vol blauwe plekken staat. Het wordt moeilijk.

Powered by WordPress. Theme: Motion by 85ideas.