Je hebt zo van die dagen dat alles verkeerd loopt. Alles is misschien overdreven. Ik ben niet gevallen of bevallen en onze lening is in orde.
Daarnaast is er niet veel geslaagd vandaag. Van werken is er niet veel gekomen, omdat mijn vervangster mijn kantoorcomputer in beslag nam en ik dus niet remote kon werken.
Gelukkig was mijn moeder hier en heeft Fiona wel een leuke dag gehad.
Deze middag mij klaargemaakt om te vertrekken naar de bank en daarna naar de vroedvrouw. En toen begon het: de fiets van manlief begaf het, zodat we onverwachts met de auto naar de Kouter moesten. En als er een plaats is waar wij niet graag met de auto rijden, is het wel in centrum Gent.
Bovendien is parkeerplaats vinden op de Kouter haast onmogelijk met al die werken en de solden. We vonden nog een (duur) plekje in de Savaanstraat en waren maar vijf minuutjes te laat voor onze afspraak in de bank.
Toen begon de ellende. Kopiemachines die bezet waren, kredietadviseurs die niet beschikbaar waren/het oneens waren. Gepalaver over hoeveel hypotheek er nodig was en tenslotte nog een extra schuldsaldoverzekering en vragen over gewicht, risicogedrag en meer van dies.
Tot het uur van mijn afspraak met de vroedvrouw schrikwekkend genaderd was en we beseften dat we er niet meer op tijd gingen raken. Met de fiets was het waarschijnlijk nog net gelukt. Maar wandelen met mijn megadikke buik gaat maar aan een slakkegangetje.
Dan maar gebeld naar het gynaecologisch centrum. Het is zowiezo al een ramp om daar aan een afspraak te geraken. Laat staan als je op het laatste moment moet afbellen. Ik was beschaamd als wat dat ik er niet ging geraken op tijd, niet dat het echt onze schuld was natuurlijk (de bank had ons verzekerd dat we zeker klaar gingen zijn). De receptioniste was dan ook niet echt in een goede bui: ze krijgt waarschijnlijk wel vaker mensen die afbellen met een lame excuse.
Dan moest ik maar niet meer komen zei ze, als ik niet op tijd kon zijn.
Echt vrolijk werd ik er niet van. Ten eerste de mensen last bezorgen door niet op te dagen, geen controle krijgen (en ik had echt behoefte aan wat opbeurende woorden-nog geen opening en zo) en dan nog eens afgesnauwd worden.
Na veel vijven en zessen mocht ik van haar toch nog volgende week langskomen op controle, de vrijdagnamiddag. Wat wil zeggen dat ik waarschijnlijk weer mijn afspraak met de tandarts zal moeten uitstellen.
En ik heb tandpijn.
U hebt waarschijnlijk gelijk dat ik maar moet zorgen dat ik op tijd moet zijn voor mijn afspraken. En dat we beter moeten plannen. Maar tegenwoordig zit men overal waar ik bel volgeboekt voor weken. En daarbij: als ik telkens maar 1 afspraak per dag zou hebben, zou ik al mijn vakantie voor dit jaar al deze maand moeten opgebruiken.
Want niemand kan een afspraak geven in de vooravond, of op zaterdag. Of als ze de zaterdag al werken, dan zitten ze maanden volgeboekt.
Dus een beetje medelijden met mijzelf en mijn overboekte agenda? Ik voel mij nu afschuwelijk omdat ik mijn afspraak gemist heb en dat ik andere mensen hun agenda in de war help.
Nu ben ik wat depri en zie ik volgende week al helemaal niet meer zitten. Want dan heb ik dinsdag weeral drie afspraken (waaronder een sollicitatiegesprek) en vrijdag weer twee die niet overeenkomen.
