niet om blogs te lezen, noch om er te schrijven…
Binnenkort zijn we er terug met massa’s mooie foto’s!
niet om blogs te lezen, noch om er te schrijven…
Binnenkort zijn we er terug met massa’s mooie foto’s!
Zoals beloofd maar met enige vertraging, de nieuwe look!
Er wordt wellicht nog wat aan gewerkt in de komende dagen/weken (er zijn nog een paar details die ik zou willen veranderen) maar dit is em: de langverwachte nieuwe site.
En omdat we sedert vorige week donderdag met 4 zijn ipv met 3, hebben we meteen ook een nieuwe naam gekozen. Dit zou de nieuwsgierigheid van sommigen al moeten bevredigen.
Op de achtergrond ziet u trouwens Linus zijn poezelige voetje, op dag 1. De eerste versie toonde trouwens een supermooie foto van Fiona maar zuslief heeft moeten wijken (alleen maar op de blog hoor!)
En terwijl mijn zoon ligt te snurken in de draagdoek, zal ik er meteen maar van profiteren om mijn blogachterstand wat in te halen.
Comments gesloten.
we’ll be back
Een mens moet zich met iets bezighouden tijdens het wachten.
Was plooien gaat nu nog net, een beetje opruimen ook. Maar voor de zware poetswerken komt oma langs. Dat vindt Fiona alvast prima. Ze was dinsdag zelfs al bereid om met oma mee te gaan, in plaats van thuis te blijven
Zo weten we ook waar haar prioriteiten liggen.
Een voordeel van overtijd gaan is dus: de keuken krijgt een grondige schoonmaakbeurt en het terras is eindelijk eens gepoetst. Ja, zelfs de kelder ziet er plots weer overzichtelijk uit.
Maar deze blogpost is geen oproep aan mensen die ook zin hebben om te poetsen. Ik heb namelijk aan oma beloofd dat ik voor haar zou uitkijken naar patronen voor kinderkleding. Ze volgt namelijk al enige tijd naailes en heeft duidelijk zin om kleertjes te maken voor haar kleinkindjes.
Nu weet ik dat een aantal mensen wiens blog ik volg zich bezig houden met zelf kleren te maken (met heel mooie resultaten!). Maar op dit ogenblik heeft mijn zoektocht naar patronen (vooral voor een kinderbroekje) maar weinig succes.
Vandaar deze oproep: diegenen onder jullie die
zijn bij deze van harte uitgenodigd om mij/oma tips te geven. Fiona is alvast bereid om fotomodel te spelen. Over de fotogenieke capaciteiten van spruit nummer 2, daar krijgen we (hopelijk) binnenkort uitsluitsel over.
In afwachting van onze nieuwste creatie, heeft de papa nog wat zitten prutsen aan mijn blog. Geef toe, die was dringend aan een update toe. Vooral omdat WordPress steeds de neiging heeft de foto bovenaan te doen verdwijnen.
En daarom… komt er een nieuw ontwerp. Hij staat te trappelen om het te lanceren, maar ik heb gezegd dat we wachten op de geboorte van ons nieuw kindje.
U, beste lezer, zult tot dan nog eventjes geduld moeten oefenen.
Dat ik tegenwoordig nauwelijks nog aan bloggen toekom? Dat ik dat al geschreven had in een ander postje – dat maar niet gepubliceerd raakt wegens te druk?
Dat het weekend ook heel druk was met veel bezoek en veel gepoets?
Dat ik ondertussen 20 weken ver ben? Of dat ik vanaf morgen manlief en Fiona weer een paar dagen moet missen wegens werkreisje?
Fiona die ondertussen plots een toren van wel vier blokjes kan bouwen. En af en toe slecht slaapt. En tandjes krijgt. En bijna naar de oudere groep van de creche mag.
Teveel dus om nu snel even op te schrijven. Maar het komt hopelijk nog.
Tot later!
PS. Heel tof trouwens dat nog zoveel mensen komen lezen als er niet geblogt wordt!
Eindelijk zijn we er eens toe gekomen om wat nieuwe features op mijn site te zetten:
- een nieuwe header
- een poll! Vanaf nu kan je op de pagina http://www.2becomes4.be/?page_id=1123 gokken wat het geslacht is van onze volgende spruit
Oh ja, en de nieuwe naam voor de website is besteld en al. Maar ik denk dat ik wacht tot februari om definitief te veranderen…
Bloggen is toch een apart iets. Je bent verbonden met mensen die je niet kent, die je ook niet zou herkennen als je hen op straat zou tegenkomen (de meesten zetten geen foto’s van zichzelf op het net), of tmoest zijn dat hun kinderen een belletje doen rinkelen.
En toch heb je via hun blog een inkijk in hun persoonlijke leven. Waar ze mee zitten. Welke leuke dingen ze gedaan hebben. Hoe hun kinderen het doen op school. Wat ze gisterenavond gegeten hebben. Terwijl je die mensen dus niet kent he!
Ligt het nu aan mijn zwangerschap of niet, ik heb de neiging om ongelofelijk mee te leven bij momenten. Als iemand zijn werk kwijtraakt. Of als iemand zwanger is. Of, zoals nu, met twee mensen die een zwaar ziek kindje hebben.
Allemaal door een stom ongeluk. Iets wat je zelf ook zou kunnen overkomen. Brrr. Ik ben er niet goed van. Zelfs al ken ik hen niet.
Het vorige postje is beschermd met een paswoord. Het is op dit moment alleen bestemd voor onze familie.
Het paswoord is: De naam van het dorp waar ons trouwfeest plaatsvond (met hoofdletter).
Het wordt hoog tijd om eens mijn achterstand bij het bloggen in te halen. Zoals misschien al opgevallen is, gebeurt er in het weekend niet veel op mijn blog. Of we zijn ergens naar toe, of thuis moeten de handen uit de mouwen gestoken worden.
Bloggen is bij mij, nog steeds, een tussendoortje tijdens de middagpauze op het werk. Een uitlaatklep. Zoals nu: lunch is verorberd, zonnetje schijnt, nog geen zin om te starten…
Even zien wat er nog allemaal op mijn to-blog-lijstje staat (voor zover dat geen contradictio in terminis is: je blogt nu eenmaal over actuele dingen, de rest is minder relevant):
- verslag van ons weekendje Ardennen
- verjaardag van Fiona’s peter (foei foei foei)
- verjaardagsfeestje bij Fiona’s vriendjes
- shopping vrijdag: Fiona krijgt nieuwe kleren
- moederdag (en in ‘t algemeen het weekend)
- Fiona groeit verder: op weg naar 13 maanden
- onze verbouwingen
Wat een lijst! Ik raak tegenwoordig amper door mij Google Reader heen. Er was dan ook wel veel te doen precies de laatste dagen: een nieuw blogkindje, een waar bloghuwelijk…
Het wordt tijd om eens al die drafts te publiceren. Laten we dan maar met de meest schandelijke achterstand beginnen…