#Wijvenweek: De winter is mijn seizoen

Posted on

Voor u denkt dat ik opfleur zodra de temperaturen onder het vriespunt duiken… ik heb het persoonlijk meer voor de lente of de zomer. Maar toch…

De winter is zoveel gemakkelijker. Geen kat die ziet dat het al vier weken (wat zeg ik: een eeuwigheid) geleden is dat je het haar van je oksels en benen hebt verwijderd (ik zie de drommen vrouwelijke lezers al gillend wegvluchten). Geen mens die erom maalt dat je met een gemakkelijke broek de deur uitkomt (rokjes zijn soms nogal friskes bij -10).
Haren kammen ‘s morgens? Overrated. Een warme muts erop en niemand die ziet dat je al in geen half jaar een kapper van dichtbij hebt gezien. Of dat de borstel weer eens zoek is.

Ik denk dat u het plaatje wel snapt. Ik doe niet mee aan voor en na foto’s. Dat zou echt verspilling van schijfruimte zijn.

Is het nonchalence? Waarschijnlijk wel. Want ik sta er al te weinig bij stil hoe ik eruit zie. Hence, deze morgen, had ik de dochter al bij de schoolpoort afgezet toen mij te binnen viel dat ik vergeten was mijn haren te kammen. En dat ik ook geen muts droeg, wegens te mooi weer. Tsja.

Is het luiheid? Goh, ik kan mij niet voorstellen dat ik vroeger zou opstaan om mij op te maken. Maar voor de rest, ik zou er wel graag wat beter uitzien. Maar er zijn altijd andere dingen die voorgaan. De kinderen netjes aankleden. Zorgen dat ze deftig ontbijten. En dan is er meestal geen tijd meer over om mij nog speciaal op te kleden of zo. En daarbij, ik ga toch altijd met de fiets, en dan is een broek supergemakkelijk.

De enigste dag in mijn leven dat ik make-up droeg was op mijn trouwdag. En ja, ik voelde mij mooi. Soms zou ik willen dat ik het nog eens kon proberen. Maar ik vind altijd wel een excuus: ik weet niet hoe ik eraan moet beginnen en ik heb gevoelige ogen, dus ben ik bang om daar al te veel aan te smeren.

Als ik echt heel mechant zou doen, dan steek ik het gewoon op mijn moeder. Ah ja, want die deed daar ook niet aan mee, aan heel dat gedoe. En vrouwen met veel make-up of al te veel opgekleed, die noemden wij vroeger altijd chi-chi madammekes of preutjes. Je ziet, ik heb het verleden niet mee.

Dus ja… ik ben een wijf. Een naturelleke zoals ze dat zeggen. Compleet met het niet-ideale-model, de wildgroei en de ongekamde haren. Misschien verander ik dat ooit. Maar op dit moment heb ik precies andere prioriteiten.


3 thoughts on “#Wijvenweek: De winter is mijn seizoen

  1. Pingback: #Wijvenweek: De winter is mijn seizoen | Wijvenblogs

Comments are closed.