Zeg…

Posted on

Er zijn nadelen aan het slechts-door-een-gyproc-muurke-gescheiden-te-zijn-van-uw-kroost-snachts.

Je kunt ze horen snurken bijvoorbeeld. Komt niet meer voor sedert het amandelloze bestaan van Linus.

Als Fiona te veel wrikkelt in haar bed, schopt ze tegen de muur, zo vlak langs mijn oor. Hoor ik gelukkig niet als ik slaap.

Voordelen zijn er ook natuurlijk:

Ik hoef niet zo ver te lopen als er een wakker is. Nadeel is dat het gezeur je wel wakker houdt als je net besloten hebt dat er eigenlijk niks aan de hand is en dat ze weer moeten slapen.

Je ontdekt heelder nieuwe manieren om wakker te worden des morgens. Na het licht uit de gang, de echtgenoot in de keuken hebben we nu ook: de kinders zijn wakker. En niet wakker in de zin van: er zet er een zijn keel open wegens honger/natte pamper. Maar wel: er ontspint zich een boeiende conversatie op een halve meter van uw slaperig oor.

Zo van:
“Linusje… je moet wel nog slapen he… het konijntje is nog niet wakker”
“Ja”
“Linusje is je pinguin daar? En het paardje ook”
“Ja…. minguin… paatje”
“Linusje je bent een babbelkous” (says who?)

Allemaal heel vertederend. De eerste echt conversaties tussen broer en zus. Ik had wel liever nog een kwartier geslapen maar enfin… er zijn ergere manieren om wakker te worden 🙂


2 thoughts on “Zeg…

  1. Ik heb weer genoten van je bericht op de blog.
    jij kunt dat zo goed neerpennen; ik ben er eigenlijk wel een beetje jaloers op.
    Je bengeltjes zijn echt schattig (zeker voor een lezer van je blog)Jullie schijnen al jaren te verbouwen…een hobby??
    groetjes en tot nog eens
    rita

  2. Bij ons is het net hetzelfde. Alleen word ik hier vaak wakker door het gegiechel en geschater van die twee broertjes, en door het gebonk wanneer ze met hun knuffelberen naar elkaar gooien 😉

Comments are closed.