Die eerste juli

Posted on

Die eerste vakantiedag stond vroeger synoniem voor gespannen verwachtingen voor de vakantie, alles kon nog, een festivalbezoekje wellicht…

Sedert 2007 staat de 1e juli voor mij synoniem met melancholie. Wat is geweest en nooit meer terug kan komen.

Op 1 juli 2007 overleed mijn meter, mijn grootmoeder. Al een eindje op de sukkel maar toch plots overleden. Dat weekend waren wij op bezoek in Ieper maar was het er – vanwege de pre-vakantiedrukte- nog niet van gekomen om op bezoek te gaan.

En toen was het plots te laat. Mijn grootmoeder, lerares op rust, verkoos de eerste vakantiedag om voor altijd van deze wereld te vertrekken. Ze heeft nooit haar achterkleinkinderen gezien. Vier ging ze er nu al hebben. Wat ging ze dat leuk gevonden hebben.

Een maand na haar overlijden was ik in verwachting. Hopelijk leeft zij nu een beetje verder in ons Fiona.


4 thoughts on “Die eerste juli

  1. Eigenlijk ben je er eentje vergeten. er zijn reeds vijf achterkleinkinderen, het zesde straks op komst en tegen het einde van het jar nummertje zeven…

  2. Wij waren dat weekend ook op de streek, en gingen langs geweest zijn maar een wat uitgelopen vergadering liet wat te weinig tijd…en dan was het ook te laat. En dan komen de verwijten die je jezelf maakt voor alle dingen die nooit meer gezegd geweest zijn. 🙁 Wat ging oma het super gevonden hebben, die kleinkindjes…

  3. .. als ik dood ga, huil maar niet
    ik ben niet echt dood moet je weten
    het is maar een lichaam dat ik achterliet
    dood ben ik pas als jij mij bent vergeten…

    sterkte

Comments are closed.