Ik ben Linus en ik ben 9 maand oud!

Posted on

Mag ik mij even voorstellen? Ik heet Linus en ik ben ondertussen al eventjes 9 maand oud.
9 maand geleden staken ze met een lange naald mijn ballonneke kapot en toen moest ik wel uit de buik van mama komen. Zeer tegen mijn goesting natuurlijk. Bovendien moest iedereen lachen toen ik eruit kwam. Het had iets te maken met dik zijn en ook een of andere genante foto die mijn vader van mij maakte, dit alles om mama duidelijk te maken dat ik wel groot was en met mijn twee voetjes op de bevallingstafel stond. Maar bon, hum, dat verhaal moeten ze maar houden tot ik trouw of zo…

In die negen maand ben ik al groot geworden. Gisteren nam mama mij mee naar een plaats vol met bomma’s, die mij in mijn blootje wilden zien. Ik werd op de weegschaal gelegd en ook in een soort bak. Ze zeiden dat ik 8kg140 woog voor 72 cm. Geen idee wat dat wil zeggen want ik had veel te veel oog voor die mooie mobiel aan het plafond. En als ik dat beu was, kroop ik voortdurend naar een van die bomma’s om aan haar rok te prutsen. Want ik ben zot van knoopjes, moest u het nog niet weten. Eigenlijk alles waar ik aan kan prutsen.
Terug naar die rare plaats. Er was ook een dokter en een verpleegster. De dokter zei dat ik het precies wel goed deed en dat mijn longen in orde waren. Een hele opluchting dus, na die maanden sukkelen. Ik deed nochtans mijn best om te hijgen en te blazen, maar hij zei dat het allemaal show was en dat er niks mis was met mij. (NOTE: ondertussen ben ik al ferm beginnen hoesten en is de aerosol weer bovengehaald). Ze zeiden ook dat ik nog wel eventjes tijd had om te leren babbelen, wat wel goed is want ik vind etteh-etteh-etteh zoveel cooler dan mama, papa enz.

Ik ben dus van een grote, dikke baby geevolueerd naar een magere knapperd. Ondanks de grote hoeveelheden eten die ik dagelijks eet, zijn er 90 op de honderd baby’s dikker dan ik.  Aan de andere hand, als je kijkt hoeveel ik beweeg, dan kan je niet dik worden he. Ik kruip en ik trek mij recht, heel de dag door. Tenzij ik slaap natuurlijk. En ik slaap veel hoor. Liefst ‘s morgens, maar als het dan niet past, dan slaap ik wel een uur of drie in de namiddag. En als je niet oppast, dan zou ik na vier uur ook nog slapen. Maar mama zegt dat dat niet meer echt nodig is voor zo’n grote jongen als ik. Maar zo tegen zeven uur, dan ben ik wel moe hoor. En zelfs al wil ik het niet toegeven, zodra mama mijn slaapzak aandoe, dan begin ik in mijn oogjes te wrijven. En ik slaap dan gewoon tot ‘s morgens (NOTE: naar het schijnt moet papa nog af en toe eens opstaan, maar daar merkt mijn mama niets van). Leuk he? Mijn mama en papa zijn in de wolken. Ik kan toch niet onderdoen voor mijn zus he? Maar om zeven uur loopt mijn wekker af. En dan heb ik HONGER…

Eten gaat heel goed al ben ik een minder overtuigde flesdrinker geworden. Patatjes daarentegen, laat maar komen. En fruitpap? Hele emmers zou ik eten.
Ik knabbel ook graag op vanalles, en ik kan heel verontwaardigd zijn als iemand anders eten krijgt en ik niet. En kwijlen? Mama mag geregeld een vers kostuum bovenhalen want ik kwijl alles onder. Drie tandjes heb ik al en ik ben naarstig aan het broeden op het volgende boventandje.

Verlatingsangst? Daar doe ik niet aan mee. Ik denk soms dat mijn mama daar last van heeft. Dan passeert ze eens en komt ze kijken of ik flink aan het spelen ben. En dan steek ik mijn armpjes uit, dan voelt ze zich niet zo alleen. Ik oefen ondertussen naarstig verder in het ‘mama’ en ‘papa’ zeggen, dat komt goed van pas als mijn zus mij weer eens lastig valt.
Ja die zus van mij. Ik kan niet zonder en vind het zo leuk dat ze met mij komt spelen. Maar ze moet van-mijn-hoofd-blijven. Zoentjes kan ik nog enigszins verdragen maar knuffeltjes… Dan brul ik eens goed en dan komen de traantjes. Maar eh… dan krijg ik nog meer knuffeltjes… dan brul ik nog harder… tot mama of papa komen zeggen dat het nu wel welletjes is, Fiona.

En zo groei ik verder. Tot later! Linus.


3 thoughts on “Ik ben Linus en ik ben 9 maand oud!

Comments are closed.