Kaka (de heilige drievuldigheid)

Posted on

In de laatste rechte lijn naar het schoolgebeuren vond de dochter duidelijk dat ze nog wat werk had ivm de zindelijkheid.

Plasjes op de pot zijn reeds achterhaald. Het grote toilet rules op dit moment. Moesten we haar laten doen, ze kruipt er zelf op, zonder trapje of niks. Ik zie het al voor mij, Fiona duikelt met hoofd naar voren zo de pot in.
Nee hoor, zodra je haar erop zet, zegt ze: zelf doen. En houdt zich zelf vast met haar handen achter haar, op de bril. Vandaar dat wij tegenwoordig nog eens extra nadruk leggen op het handen wassen na het toiletbezoek.
Maar eerst wil ze natuurlijk zelf van de bril naar beneden springen. Ah ja.

Kaka, dat was een ander verhaal dan de plasjes. Was ze eigenlijk half juli al zindelijk – de occasionele accidentjes daarbuiten gelaten natuurlijk (die komen vooral voor als ze zich kwaad maakt, ergo, als ze in de hoek moet staan), zo deponeerde ze de kaka meestal in haar pamper ‘s middags. Een paar keer een accidentje in de onderbroek. Ooit zagen we wel eens kaka op het potje, maar dat bleef beperkt tot een zeldzame uitzondering.
Maar nu lijkt ze de – eum- smaak te pakken te hebben. Sedert vorige week staat er in het heen-en-weer-schriftje van de creche: Fiona deed kaka op het potje (bravo). En gisteren liep ze eigenlijk al heel de dag ambetant, maar toen, na het avondeten, ging ze uit eigen beweging op het potje zitten en deed ze netjes kaka. En niet een keer, maar drie keer (telkens gevolgd door bravo, kaka in toilet en handen wassen). Needless to say, dat ik na de derde keer mijn bekomst wel had 😉 Maar bon, wij kunnen alleen maar juichen. Fiona wordt een groot meisje.

Nu alleen nog zelf naar toilet gaan, poep afvegen en netjes de handen wassen (dat laatste kunnen sommige volwassenen nog niet, dus we stellen geen hoge eisen voorlopig). 😉


2 thoughts on “Kaka (de heilige drievuldigheid)

Comments are closed.