Treinreis

Morgen ga ik op reis…voor het eerst sinds lang zonder kindjes. Zij zullen gemist worden, doch niet op ieder moment aangezien Fiona tegenwoordig nogal veel huilbuien heeft. Niks waar een flinke knuffel niet aan kan verhelpen, maar tjongk is triestig tegenwoordig niet te doen.

Nochtans vinden ze haar in de nieuwe creche heel flink, en dat kan ik alleen maar beamen. Alleen trunt ze veel tegenwoordig maar ja, je moet het maar doen he: nieuwe creche, verzorgsters, ander eten, ander huis…. en dan nog ook eens een broer die meer en meer aandacht wil en krijgt.

Want ons Linuske wordt in razend tempo groot en laat zich ook niet meer zo doen door grote zus. Hij houdt nog altijd nauwlettend in de gaten wat ze doet, maar heeft ook zijn eigen gedacht en oh wee als zus daar een stokje voor steekt.

Maar ik ging dus op reis. Daarnet op het werk tot morgen zeggen en weten dat dat in Zwitserland zal zijn…. het heeft zijn charmes, al heb ik op dit moment wel weinig zin in reizen. We gaan bedwaarts gaan… dan zien we het morgen beter zitten!

Tot over een paar dagen!


2 thoughts on “Treinreis

  1. Binnenkort ook een congresje voor mij (zonder lief en kinderen), en ik kijk er ook met gemengde gevoelens (niet) naar uit. Maar misschien moet je het zo zien: misschien heb je ondertussen ook wat (exclusieve) tijd voor jezelf. Dat zal ook wel lang geleden zijn, niet? En ach ja… ‘t is niet voor lang he… Maar ik begrijp je zeer goed. Bij een vorig congres heb ik drie dagen afwisselend over Wolf gebabbeld/gejankt. Tof voor mijn collega’s!

  2. elkaar eens missen kan zo deugd doen
    eerst lijkt het hel: zo zonder hen
    maar eigenlijk (als het niet te lang is) doet het meestal vreselijk deugd
    en het terugzien is nog zo intens 😉

Comments are closed.