Vrijdag startten we met de potjestraining van ons oudste spook.
Eerder beginnen, daar had ik geen zin in (wegens te veel bezig met jongste) en ook omdat ik de indruk had dat Fiona er nog niet klaar voor was. Maar nu kwam ze om een verse pamper/luier vragen wanneer ze pipi had gedaan, dus dacht ik: laten we het maar eens proberen, het is zomer. In de creche gingen ze akkoord: er waren er nog die gingen starten en groepsdruk doet het altijd goed.
Conclusies na 6 dagen:
- Fiona heeft geen zittend gat. Wie trucs kent om haar op het potje te doen blijven zitten, laat maar komen! (beloningen, boekjes lezen… al geprobeerd)
- Het besef is er, de timing nog niet. Als ze zegt dat ze moet pipi doen, dan is het al vijf na twaalf.
- Pipi = kaka in Fiona’s brein. You never know what you are going to get. Al lukte kaka op het potje al beter dan pipi, in huize V. ‘t Is te zeggen: de pipi komt zomaar ergens terecht, de kaka tenminste net voor het potje.
- Creche ≠ thuis: woensdag was Fiona heel de dag flink op het potje geweest in de creche en had ze bij thuiskomst nog dezelfde kleren en hetzelfde broekje aan (!!) maar plaste ze thuis wel drie keer op de vloer.
- Potjestraining = stress, voor ouders en kinderen. Gisteren een dochter in tranen omdat ze haar favoriete onderbroekje ondergeplast had.
- ‘s Morgens niet te vroeg een onderbroek aandoen, is het devies. Een dochter die in volle ochtendspits alles onderplast, zorgt voor veel vertraging.
Ik hoop voor haar dat ze er snel mee weg is. Dan is ze van haar luiers verlost (en van de uitslag) en is ze helemaal klaar om naar school te gaan.
Anders eens een kookwekkertje gebruiken? Dat ze dan moet blijven zitten tot het afloopt? Het is maar een idee he…
Bij Wolf lukt het redelijk (we zijn nog maar een goeie week bezig, maar toch…). Hem thuis op de pot houden (heeft ook niet echt een zittend gat) doen wij door hem vooral af te leiden (bvb een gesprekje voeren over hoe de dag is geweest) en vanalles en nog wat in de buurt te laten liggen (boekjes, puzzels, ander speelgoed).
Gisteren hebben we ook geprobeerd om Arthur in zijn relax/wipperke rechttegenover Wolf-op-de-pot te zetten en dat bleek eveneens een vrij goede truuk (ze entertainen elkaar).
Het potje staat hier wel in de living, en niet ergens apart op ‘t toilet, want dat bleek geen succes. Tenzij wanneer wij hem gezelschap hielden (leren door imitatie zeg maar).
‘k Had eerlijk gezegd erger verwacht bij ons (niet zo bijzonder veel accidentjes/stress). Misschien kan je, om tijdelijk de stress voor jezelf en Fiona iets te verminderen op de drukste momenten van die oefenbroekjes gebruiken of een onderbroekje met daarboven nog een pamper? Dan voelt zij wel dat ze nat is, maar geeft dat iets minder werk voor jullie?
Wij laten Wolf hier overigens, wanneer het kan (voldoende toezicht), ook volledig bloot lopen. ‘t Is er toch het weer voor en hij heeft dan precies de neiging om sneller zelfstandig op de pot te gaan zitten.
Succes! En het komt wel hoor, als ze er echt klaar voor zijn…
Misschien dat het in het weekend meer effect zal hebben. Geen ochtendspits, geen haast, en vooral: een hele dag tijd om er mee bezig te zijn. Ik heb Marie niet kunnen verplichten om op het potje te gaan, laat staan om haar nog wat langer te laten zitten. Gewoon na ieder accidentje gezegd dat het spijtig was, en direct op de pot gezet (ook al was het te laat). Oja, en de eerste dagen in haar blote poep laten rondlopen met een kort kleedje (scheelt tijd en vuile was
).
Ik hoop dat Fiona het snel onder de knie heeft
Een gouden tip die de onthaalmoeder ons gegeven heeft: Geef ze een stuk speelgoed dat ze of wel nog niet kennen, ofwel al heel lang niet meer mee gespeeld hebben.
Zeker nu met het redelijke weer is het inderdaad interessant om ze zo veel mogelijk bloot te laten lopen, maar eigenlijk heeft dit voor de training niet het gewenste effect. Het is door het feit dat hun broekje nat wordt, dat ze er op de duur alles aan zullen doen, om dit te vermijden, omdat ze dit gevoel echt niet graag hebben.