Winkelmanieren

Ik beken. Iedere maandagmiddag kan je mij vinden in de plaatselijke Delhaize. Een mens moet eten nietwaar?
Wij zijn geen Delhaize-aanhangers. Ons ga je eerder in de Colruyt terugvinden – het is dichtbij, het is goedkoper en ik vind er alles terug wat ik nodig heb. Misschien omdat ik er ooit nog gewerkt heb…

Enfin, aangezien er geen Colruyt in de buurt van mijn werkstek is, beperk ik mij noodgedwongen tot Delhaize. Stress krijg ik ervan. Niet omwille van de verscheurende keuzes tussen 20 verschillende soorten ontbijtgranen in de rekken aldaar, of het dure kostenplaatje.
Nee hoor, de stress wordt veroorzaakt door de hordes scholieren die zich tussen 12u30 en 13u in Delhaize manifesteren.
Allemaal komen ze er ‘s middags hun lunch kopen. Koffiekoeken, snoeprepen, het occasionele belegde broodje… passeren de revue. En die moeten allemaal apart afgerekend worden. En iedereen wil zo snel mogelijk weer naar buiten. Met het nodige trek-, duw- en voorsteekwerk.

Waar is de tijd dat kindjes hun boterhammekes meekregen naar school?  In zo’n schattige lunchbox? Met liefde bereid door mama (of papa) de avond ervoor? Of desnoods thuis gingen eten, of warm aten op school?
Beperkt de ouderlijke inbreng tot gezond eten zich tegenwoordig tot het toestoppen van een briefje van 10 euro iedere morgen?

Terwijl ik een half uur aanschuif aan de kassa in Delhaize neem ik mij voor om mijn dochter gezonde dingen mee te geven naar school. Geen koffiekoeken of snoeprepen. Fruit en zo. Lekker brood met kaas erbij. Yoghurt. Allemaal zaken die ik nooit of te nimmer zie passeren daar aan de kassa.

In mijn tijd mochten wij zelfs de school niet uit over de middag. Tenzij we naar huis gingen.
Ik voel me plots oud…


4 thoughts on “Winkelmanieren

  1. Heel veel van die jongeren krijgen van thuis gezonde boterhammetjes, maar gaan toch liever koffiekoeken kopen. Ik vraag me ook wel af of er nog toezicht is op het al dan niet naar buiten mogen tussen de middag. Zou je daar als ouder dan geen toestemming voor moeten geven?

  2. Het fenomeen van de jongere die zijn gezonde boterhammetjes iedere middag richting vuilnisbak mikt, is mij niet onbekend.
    Maar ik betwijfel soms of het hier ook van toepassing is.
    Ik werk namelijk in Ukkel en het gemiddelde publiek in de middelbare school hier is toch wel high upper class. Het zou mij verbazen als hun ouders ‘s morgens boterhammekes maken. Of het zou de inwonende filippijnse/portugese schoonmaakster moeten zijn. Geld meegeven om iets te kopen lijkt mij gemakkelijker.
    Maar inderdaad, het is verbazingwekkend dat ze zomaar de school uitmogen ‘s middags. De school loopt letterlijk leeg. En iedereen gaat een broodje kopen of een bezoekje brengen aan Delhaize.
    Het is bevreemdend bij momenten. En een klein beetje ergerlijk als ik me weer door de mensenmassa’s moet persen.

  3. Hallo, ben voor het eerst op jouw blog beland (weer eentje om aan mijn al lange volglijst toe te voegen…). Ik ben het helemaal met je eens: gezonde boterhammen in een brooddoos, door mama of papa met liefde bereid ‘s morgens. Zo doe ik het nu en zo ga ik het blijven doen!

  4. Pingback: In de rij « 2 becomes 4

Comments are closed.