Brave dochter

Posted on

Het alleen zijn valt mee tot nu toe. Gisteren was Fiona overdag wel wat lastig maar ‘s avonds viel het allemaal goed mee.
Ik heb wel gisterennacht wat zitten balen omdat ze zoveel aan het hoesten was. Ik ben zelf niet echt vroeg in mijn bed geraakt en ik hoorde ze wel om de tien minuten hoesten, zo leek het toch. Maar ze werd er niet echt wakker van, dus wilde ik ook niet gaan kijken in haar kamer.

Al bij al hebben we alle twee dan goed geslapen. En raar maar waar, anders kom ik nooit wakker van Fiona – als ze hoest of kort weent, zoals ze wel af en toe eens doet, maar deze nacht dus wel. En deze morgen was ze weer haar vrolijke zelf. Ik kon haar vrij vlot aankleden en ik mocht zelfs haar neus spoelen, stel je voor. Anders doet ze alsof je haar wilt vermoorden en nu wilde ze zelfs helpen! Wat een brave dochter heb ik toch!

In de creche was ze nog wat verlegen maar ze zal er wel weer in raken vandaag (hoop ik). Ik heb hen nog eens op het hart gedrukt dat ze veel moet slapen en ze gingen het proberen. Ik ben benieuwd.

En bovendien heb ik zelfs een teken van leven gekregen van manlief. De verbinding viel de eerste keer wel uit na een minuut en de tweede keer hoorde ik hem wel, maar hij mij niet. Maar toch! Ik heb hem wel geen gelukkige verjaardag kunnen wensen. Maar misschien lukt het vanavond wel. Laat ons hopen.


2 thoughts on “Brave dochter

  1. Als manlief weg is slaap ik ook heel slecht. Van het minste gluidje ben ik dan wakker. Na een paar nachter betert dat wel. Veel succes nog. Maak er een paar mooie moeder-dochter momenten van 😉

Comments are closed.