De NMBS lijdensweg

Posted on

Tot voor kort kon ik niet klagen over mijn treinverbinding. Iedere werkdag twee uur op de trein: krant lezen, boek lezen, nadenken…

Maar de laatste tijd loopt het wat de spuigaten uit. De laatste tijd heb ik bijna altijd vertraging, tot een half uur of meer. Vandaag spande de kroon: ‘s morgens een  half uur, ‘s avond drie kwartier…

Zucht. Dan kom ik thuis. Zijn de kinderen al gaan slapen. Is de man des huizes niet meer in form. Gebeurt er niets meer in huis of in de bouw.

Merci NMBS.


Linus 19 maand

Posted on

Ok, de 20e maand is ondertussen al weer halverwege maar aangezien ik vind dat dit een periode is waar ze zich snel ontwikkelen, voel ik mij verplicht om de annalen alsnog aan te vullen.

Want niets is zo leuk als terug te kijken op die periode waar ze nog zo klein waren, wanneer je nog extra moest luisteren om te verstaan wat ze bedoelen (als ze drie zijn, zeggen zij wat jij moet doen). Wanneer ze nog graag komen knuffelen (alhoewel dat er bij Fiona nog af en toe een spontane knuffel af kan)

Maar bon, 19 maand dus. Ik ben even gaan terugkijken of ik een verslagje vond van Fiona haar 19e maand. Ja dus. En ja hoor, ik herken toch wel een aantal dingen 😉 Over hoe ik Fiona toen ook af en toe achter het behang kon plakken bijvoorbeeld 😉

Slapen

  • nog steeds veel (oef) met een grote middagdut.
  • geen uitslaper. ‘s Morgens worden wij regelmatig om 7 uur gewekt. In de week geen zo’n probleem, want dan moeten we er toch uit (of al vroeger) maar het is altijd handiger als je zelf even wakker kunt worden. En in het weekend – auw. Zeven uur is vroeg. Maar soms verwent hij ons en slaapt hij tot acht uur in het weekend. (Fiona kan het wel rekken tot 8u45)
  • is minder tutaanhankelijk dan zijn zus. Duimt ook niet (godzijdank)
  • houdt ervan om met zijn beer te knuffelen. Die was eerst van Fiona maar werd dan doorgesluist naar de baby (Linus dus) omdat hij zo lekker knuffelde
  • is een zweetkopje in bed

Eten “Joey doesn’t share food”

  • het voorval met de koekjes was significant: Linus is een fretzakske. Hij eet ongelofelijk graag en veel. Hij zou kunnen blijven eten. Hij geeft niet graag zijn eten af en propt alles dan maar snel in zijn mond.
  • dat hij graag eet, wil niet zeggen dat hij alles eet. Rijst bijvoorbeeld – not his cup of tea. Vlees daarentegen – geen probleem. Zelfs sla, wat Fiona tot voor kort niet wilde proeven, gaat vlotjes binnen
  • tafelmanieren zijn niet aan hem besteed: zijn mond volproppen, dingen uithalen en weer in zijn bord leggen (zucht), smekken… we gaan nog veel werk hebben om dat ventje deftig te doen eten
  • hij kan zonder verpinken twee taartjes opeten (een uur nadat hij een ijsje at)
  • eet precies niet zo graag (erg) zoete dingen (spreekt dit het vorige tegen?)
  • zijn nieuwste woordje is ‘banana’ wat voor banaan staat, maar ook voor alles wat hij kan opeten

Spelen

  • speelt minder met duplo dan Fiona aan die leeftijd
  • puzzelen: heeft hij nog maar weinig gedaan en veel oefenen kan hij niet (met een zus die alles wil tonen)
  • is vooral fan van alles met wieltjes
  • fan van boekjes, maar is minder geneigd om alles aan te wijzen (wat Fiona wel deed op die leeftijd)
  • speelt graag mee met zijn zus: koken, tafel dekken of gewoon achter elkaar aan zitten

Babbelen

  • zijn woordenschat gaat goed vooruit: water, banana, poe(s), (sch)aap, boe (voor koe), (p)aardje, mama, papa, pap(s), oma, opa, (k)ip, moetje, weg, tata, (k)oekje, appel, bal, baboeba (=luchtballon) …
  • zegt vrij veel maar soms snappen we hem gewoon niet (hij is ook vrij stil)
  • verstaat nu toch al veel dingen: toont zijn buik als we vragen “waar is je dikke buik”, gaat zitten, helpt zijn jas aandoen, legt iets op de juiste plaats…
  • noemt zijn zus nog altijd ia (kort voor Fiona of een allusie op ezel?)
  • begint precies zinnetjes te maken: papa (i)s weg, moetje (i)s daar – daarmee is hij ongeveer even snel als Fiona

Curiositeiten

  • heeft nog altijd gigantische amandelen
  • heeft al een maand een snotneus
  • aerosolt graag. Zonet moest hij tien dagen aerosollen en hij was verslaafd. Zo erg dat we moesten afkicken (zie hieronder)


Bakfiets

Posted on

Wij zijn fervente fietsers. Als het met de fiets kan, waarom dan met de auto – zo luidt het motto. Om de kindjes te vervoeren (naar school, de creche…) werd hier tot voor kort een fietskar gebruikt.
De fietskar werd echter (vooral door de man des huizes) niet zo goed bevonden, tis te zeggen: ze voldeed aan haar doel maar er waren soms wel serieuze nadelen zoals:

– bij slecht weer (lees: veel plassen op de straat) werd het kind in kwestie vaak nat

– nu de kinderen groter (en dikker) werden, was er steeds minder plaats in de kar

– bij ruzie en andere heibel, kan de ouder niet ingrijpen want kind1 is plots oostindisch doof en kind2 zeurt voortdurend dat de ander kattenkwaad uithaalt maar dat zie je dan weer niet want je zit er voor en er boven

En dus gingen wij eens een Babboe bakfiets testen, want ik had een mailtje gekregen dat er serieuze promotie was. En zie: de man des huizes dacht dat het goed was. Ik, ik was minder enthousiast want zo’n bakfiets, dat stuurt weird en kost een pak meer dan een fietskar.

Maar de man des huizes kreeg gelijk en ik zag er natuurlijk wel de voordelen van in:

  • geen natte voeten meer bij de kindjes want boven de grond en onder een tent bij regen
  • geen ongezien geruzie meer want kinderen zitten voor jou én je kan ze desnoods tegenover elkaar in de bak zetten (dan kunnen ze misschien nog net stampen maar alleszins geen haren meer uittrekken)

En zie: de kindjes waren in de wolken, de papa was weer cool bij de schoolpoort… en de mama, die miste in het begin weleens een bocht maar vond het daarna een superleuke fiets om mee te rijden!

in volle vaart

tsja en iedereen wil dat natuurlijk eens proberen (hier paps met de bakfiets)

onze supermobiel