Linus 14 maand

Posted on

18 april had onze jongste spruit 14 maand op zijn teller.

Tijd voor enkele foto’s en een klein overzichtje:

  • ‘t Is nen gemakkelijken. Altijd content. Tenzij hij moe is of honger heeft. Maar dat wordt hem ruimschoots vergeven.
  • Sedert hij stapt, vanaf eind maart dus, is de rust hier wel wat over. Stiekem als hij is, stapt hij overal naar toe. Naar de wasmachine, want die deur kan open en toe. Naar de TV, want daar zijn altijd wel interessante knopjes of accesoires te vinden. Naar de vuilnisbak, want daar zijn altijd lekkere hapjes te vinden…
  • Ja, dat laatste hebt u goed gelezen, de vuilnisbak moet hier regelmatig verstopt worden. Want ons Linusje heeft altijd honger. Alles wat er eetbaar uitziet (gelukkig kent hij al goed het verschil) moet in zijn mond belanden. En als dat korstjes zijn die mama heeft weggegooid omdat ze op de grond gevallen zijn, ziet hij daar geen graten in.
  • Linus is een enorme prutser. Alles moet open, toe, los, vast… en hij lijkt ons een stuk handiger dan Fiona op die leeftijd was. Hij kan al kleine torens bouwen en Duplo blokjes los maken of op elkaar zetten.
  • Later wordt Linus… honkbalspeler. Hij doet niet liever dan gooien met dingen… en is daar vaak heel accuraat in. Onze TV is nog niet gesneuveld, maar dat komt er vast nog eens van. Helaas gebruik hij zijn gooikunsten ook aan tafel, als hij genoeg heeft.
  • Over tafelen gesproken: hij eet veel en graag. Dat is niet aan zijn gewicht te zien maar hij heeft waarschijnlijk (en gelukkig) de slanke genen van zijn papa mee. Kaas, tomaat, boterhammen, groentenpap, stukken fruit… alles verdwijnt in zijn immens dikke buik. Hij kan al heel goed wijzen naar hetgeen hij wil eten, en zegt dan: ‘dat’
  • Over babbelen gesproken: ik heb de indruk dat hij iets trager is met taal dan Fiona. Toch kan hij al vlot ‘tada’ zeggen en begrijpt hij bravo (en klapt in zijn handen). Momo (mama) komt heel af en toe, als hij gefrustreerd is. Wel probeert hij af en toe woordjes na te bootsen, zoals kukeluku (de haan – kukuku) en ba(l)

Oh ja, wat hij in de foto op ons nieuw gras zat te doen? Putjes graven natuurlijk…

En stappen gaat dus heel vlot…

Zie hier voor Fiona 14 maand


Kleutergebrabbel

Posted on

Een peuter kan je ze niet echt niet meer noemen, ons meiske dat al bijna naar het eerste kleuter mag en vlotjes door het leven huppelt. Nee nee, een peuter – daar hebben we er al een exemplaar van rondlopen. Dat giechelt als het in je gezicht slaat, gooit lustig met eten in het rond, vindt het woordje ‘nee’ de max en gooit zich achterover als iets hem niet zint.

OK, misschien allemaal nog wat te voortvarend.

Om dan uiteindelijk bij het puntje te komen. Fiona haar woordenschat komt in een nieuw stadium: Heelder volzinnen worden niet meer geschuwd, als in: Mama, waarom ben jij boos? (jaja, de ‘waarom’ fase) en Ik vind dat jij dit zo moet doen (hu!) of Ik wil niet dat papa mij naar boven brengt. Enfin, geen spectaculaire veranderingen maar je voelt dat ze anders met taal begint om te gaan. En ja, het voelt raar als mama als je plots met ‘jij’ wordt aangesproken.

Enfin ik eindig met een vrolijke noot: Af en toe slaat ze wel nog vanalles uit haar botten zoals: Onderslip voor onderbroek en Abricosi voor Maxi-Cosi.