Dienstmededeling

Posted on

Vorig postje werd met een paswoord beveiligd. Het gaat over zaken waar niet iedereen – eum – zaken mee heeft. Maar iedereen die graag wil meelezen, die mag het mij gerust laten weten.

En nog iets, terwijl u toch aan het lezen bent. Manlief aka de website manager, liet mij zopas weten dat 2becomes3 binnenkort offline gaat. Al diegenen die mijn blog in hun blogroll staan hebben (waarvoor veel dank trouwens) worden verzocht om, als dat nog niet gebeurd is, de correcte verwijzing naar 2becomes4 op te nemen.



De beste grap

Posted on

Een Brits onderzoeksbureau maakte een top 50 van de beste Brise grappen ooit.

En deze staat op nummer 1:

Een vrouw stapt met haar baby op de bus. De buschauffeur zegt: “Ugh, dat is de lelijkste baby die ik ooit gezien heb.” De vrouw loopt naar het eind van de bus en neemt plaats. Ze zegt tegen de man naast haar: “De chauffeur heeft me beledigd.” Waarop de man zegt: “Ga terug naar hem en scheld hem de huid vol. Ga maar, ik zal uw aap wel vasthouden.” (via: deredactie.be ):



Kaka (de heilige drievuldigheid)

Posted on

In de laatste rechte lijn naar het schoolgebeuren vond de dochter duidelijk dat ze nog wat werk had ivm de zindelijkheid.

Plasjes op de pot zijn reeds achterhaald. Het grote toilet rules op dit moment. Moesten we haar laten doen, ze kruipt er zelf op, zonder trapje of niks. Ik zie het al voor mij, Fiona duikelt met hoofd naar voren zo de pot in.
Nee hoor, zodra je haar erop zet, zegt ze: zelf doen. En houdt zich zelf vast met haar handen achter haar, op de bril. Vandaar dat wij tegenwoordig nog eens extra nadruk leggen op het handen wassen na het toiletbezoek.
Maar eerst wil ze natuurlijk zelf van de bril naar beneden springen. Ah ja.

Kaka, dat was een ander verhaal dan de plasjes. Was ze eigenlijk half juli al zindelijk – de occasionele accidentjes daarbuiten gelaten natuurlijk (die komen vooral voor als ze zich kwaad maakt, ergo, als ze in de hoek moet staan), zo deponeerde ze de kaka meestal in haar pamper ‘s middags. Een paar keer een accidentje in de onderbroek. Ooit zagen we wel eens kaka op het potje, maar dat bleef beperkt tot een zeldzame uitzondering.
Maar nu lijkt ze de – eum- smaak te pakken te hebben. Sedert vorige week staat er in het heen-en-weer-schriftje van de creche: Fiona deed kaka op het potje (bravo). En gisteren liep ze eigenlijk al heel de dag ambetant, maar toen, na het avondeten, ging ze uit eigen beweging op het potje zitten en deed ze netjes kaka. En niet een keer, maar drie keer (telkens gevolgd door bravo, kaka in toilet en handen wassen). Needless to say, dat ik na de derde keer mijn bekomst wel had 😉 Maar bon, wij kunnen alleen maar juichen. Fiona wordt een groot meisje.

Nu alleen nog zelf naar toilet gaan, poep afvegen en netjes de handen wassen (dat laatste kunnen sommige volwassenen nog niet, dus we stellen geen hoge eisen voorlopig). 😉


Terrible two´s

Posted on

(uit: http://www.peuterplace.nl/peuter/peuterpuberteit.htm)

Puberteit is kort samengevat een fase waarin een kind grenzen verkent, zich losmaakt en op eigen benen probeert te staan (een eigen identiteit zoekt).In feite maakt je kindje rond 2 jaar zo’n soort fase door. Hij krijgt een eigen willetje en laat dat ook gelden.

Hij merkt dat sommige dingen niet mogen, of geaccepteerd worden door zijn omgeving. Hij merkt dat hij een reactie krijgt op zijn gedrag. Je kind is koppig en heeft regelmatig driftbuien. Het aantal buien neemt af zodra je peuter beter kan praten. Rond 4 jaar is hij heel wat rustiger. Deze fase is positief. Je peuter wordt zelfstandig genoeg om de wereld alleen tegemoet te treden. Hieronder volgen verschillende tips over hoe om te gaan met driftbuien. Natuurlijk is ieder kindje anders van aard en je moet uitvinden wat bij jouw kindje het meest effectief is.

Vrijdag wordt Fiona twee jaar en een half en als wij hier ten huize V. uitgaan van een Gauss-curve, dan hebben wij nu de grootste kans op ongeregeld gedrag ofte peuterpubermanieren.
Met peuters heb ik niet zoveel ervaring, maar pubers daar kan ik mij iets bij voorstellen. Mijn eigen puberteit is ondertussen al eventjes achter de rug maar ik denk vooral aan onverklaarbare huilbuien, je niet goed voelen en niet weten waarom, denken dat je alles beter weet dan je ouders…

En dan kijk ik naar mijn twee-en-een-halfjarige en denk ik: help. Driftbuien met op de grond gesmijt en gebrul hebben we hier gelukkig nog niet gehad, maar gefrustreerd is ze zeker. Wenen, niet luisteren, opstandig zijn daarentegen des te meer. Het wordt tijd dat ze naar school mag denk ik dan, want daar moet ze weer haar best gaan doen en leert ze vanalles bij.
Want Fiona en geen stimulans, dat is dodelijk. Zo was het toen ze nog niet mocht overgaan naar de peutergroep en zo is het nu weer. Ze verveelt zich op de creche en thuis hangt ze het beest uit.
Niet altijd hoor, soms spelen ze mooi tesamen. Maar dan plots is er kortsluiting in haar hoofd: Linus met opzet pijn doen (zelfs nadat ik hem ter zijner bescherming in het park heb gezet), met dingen gooien, dingen kapotmaken…

Mijn geduld en kalmte bewaren is soms moeilijk maar het moet. Nog achttien dagen… dan mag ze naar school. En nog een half jaar en ze wordt er drie.

Vergeef mij dat ik hoopvol de dagen tel .


Linus 8 maand

Posted on

Slapen

  • een goede slaper, zij het iets lichter dan zijn zus
  • slaapt nog drie keer overdag en doet het liefst een grote dut in de voormiddag. Zal wellicht gauw overschakelen op twee keer per dag
  • heeft een tutje nodig om in slaap te vallen en vraagt daar meestal om rond 5 uur ‘s morgens (helaas)
  • voor de rest muisstil ‘s nachts
  • slaapt nu van 7.30 tot rond 7.00 (hozee)

Eten

  • na een wat aarzelende start is hij goed vertrokken met papjes
  • eet sedert 6 maand groentenpap en sedert 7 maand fruitpap. Eet dat laatste iets liever dan het eerste
  • houdt vooral van: pastinaak, broccoli, prei – minder van tomaten
  • drinkt ‘s morgens en ‘s avonds een fles (recentelijk overgeschakeld op 240 ml) en krijgt daar ‘s avonds rijst bij. – ik las trouwens op K&G dat ze worden verondersteld om 5 keer per dag te eten tot hun 1 jaar, ik vraag mij af hoe dat dan in zijn werk gaat? Sedert een goede week en een half krijgt hij geen laatavondfles meer (om 22u30)

Tandjes

  • twee onderaan – sedert eind september (en daarmee verslaat hij zijn zus, die op 8 maanden nog geen tandjes had)
  • eentje boven op komst
  • gebruikt die tandjes het liefst om korstjes te verslinden

Bewegen

  • kruipt sedert kort
  • loopt sedert een paar dagen op handen en voeten
  • probeert zich recht te trekken maar kiest meestal niet goed, Fiona’s stoeltjes zijn niet zo stabiel
  • zit nu heel flink rechtop
  • speelt graag met een balletje

Koddigheid

  • heeft een blonde kuif (Fiona was veel donkerder)
  • donkerbruine oogjes (die hopelijk zullen blijven)
  • kleine voetjes
  • ne lange smalle

Fietsen

Posted on

Hoe leer ik fietsen – aldus Fiona

Vrijdag ging ze op een driewielerke zitten in een winkel… en fietste achteruit. – oh dachten wij, ze begint door te hebben waarvoor die trappers dienen.

Zaterdag gingen we naar een tweedehandsbeurs en zag ze een roze fiets staan. Oma zette haar er op en ze begon te trappen – vooruit dit maal. Er was wel nog iemand nodig die de omgeving wat in de gaten hield, want Fiona had vooral oog voor haar voeten.

Zondag mocht ze verder oefenen bij oma en kan ze zelf sturen!


2,5 jaar – Kind en Gezin

Posted on

Al wordt ze pas volgende week vrijdag 2,5 jaar, toch mochten we reeds vandaag voor de laatste keer naar Kind en Gezin met Fiona.

Voor de eerste keer ook in de nieuwe woonplaats, alle eigenlijk in de buurgemeente omdat dat voor ons veel dichter is.

De weegschaal klokte af op 13kg730 – ongeveer op P25 dus. En dit terwijl we op twee jarige leeftijd nog op P75 zaten. Haar lengte bevestigde dat Fiona een serieuze groeischeut had gekregen: 94 cm. 7 cm erbij in een klein half jaar, mooi verder op curve P75.

Alles in orde dus. Tot… we bij de dokter kwamen. Die had twee metingen nodig voor de hoofdomtrek en kwam telkens uit op 50 cm. P75 volgens hem. Een alarmerende stijging (vroeger altijd rond P50). Ik werd prompt gevraagd of ik iets vreemds had gemerkt aan Fiona´s gedrag. Want een te grote stijging van de hoofdomtrek kan bijvoorbeeld op een tumor wijzen.

Ik lachte een keer in mijn eigen en beloofde hem om het op te volgen. De verpleegster vroeg mij nadien of ik ermee zat en eigenlijk… nee helemaal niet. Ik vind de stijging van P50 naar P75 niet zo spectaculair, en bovendien heeft Fiona tegenwoordig een boller voorhoofd gekregen. Het zal wel weer een voorbeeld zijn van Kind en Gezin-paniekzaaien.
Ik mag er alleen niet aan denken dat men zo´n opmerkingen geeft aan kersverse ouders.

En voor de rest? Is ze klaar voor school? Er werden geen testjes gedaan. Geen torens bouwen of leestesten. Fiona weigerde om iets te zeggen aan al die vreemde mensen. Wel ging ze – op haar eigen manier – heel de kamer aan een onderzoek onderwerpen: een stoel tot bij de lichtschakelaar schuiven om de lichten uit te doen, de knopjes van de telefoon onderzoeken…

Ons eigenste spook dus.