Alles kan en niks moet

Posted on

Wij hebben eventjes vakantie. Geen grootse plannen, gewoon wat tijd voor mekaar, voor onze kroost, wat wennen aan ons nieuw huis, afscheid nemen van het oude…

Dingen zat om te doen, en waarschijnlijk doen we deze week niet veel anders dan wat rondhangen. Moet kunnen. Wat tijd om de muizenissen uit je hoofd te laten waaien…

De balans van de eerste dagen: wat Gentse feesten (incl. witte tennissokken), blij weerzien met Fiona bij de grootouders, massa’s plasjes (en een kaka) op het potje, een tweedehands glijbaan, een halve keuken, Ikea, speeltuinbezoekje…


Linus vijf maand

Posted on

Goed voor 7kg170 (op 21 weken gewogen in de creche).
Drinkt nog altijd enkel mama-melk.
Rolt op buik en kan zo lang spelen. Begint te babbelen tegen zijn zus. Vindt zijn zus nog altijd de max. Is nooit malcontent, tenzij hij honger heeft. Is een lichtere slaper dan de zus, en stoort nog altijd de nachtrust van mama en papa (maar er wordt aan gewerkt: gisteren kreeg hij voor het eerst geen nachtvoeding meer). Heeft helaas wel weer een snotneus. Is zot van doekjes om op te sabbelen en van mobielen allerhande.
Geliefkoosde bijnaampjes: Leutebuk, Zotten appel

Enkele sfeerbeelden van Linus vijf maand:

Linus eet schildpad

Linus het melk-monster

Linus – oma en de kip

Linus en zijn knuffelkikker

dos cervezas por favor!

De laatste leuze indachtig, trokken wij naar het West-vlaamse heuvelland voor een wandeling. Oma, opa en hun drie kleinkindjes (met nanny). Ondertussen reden manlief en o’Bart (alias Bart, maar dan in Fiona versie) heuvel op- heuvel af met de mountainbike.

Dat sloten we af op een terrasje, en we pakten er een op Linus zijn vijfde vermaanddag.


Potjestraining (III)

Posted on

She got it!

Zaterdag voormiddag: Fiona wil niet op het potje. Loopt rond met een onderbroek. Laatste wanhopige poging om haar op het potje te krijgen (niet educatief verantwoord maar bon): Ze vroeg een koek en ik zei: Je moet eerst eens op het potje zitten en proberen pipi te doen. En bingo! Daar kwam er pipi. Een woord is een woord en ze kreeg een koekje. Voor een eerste keer op het potje mag dat zeker?

Zaterdag namiddag: Fiona mag mee naar de douche, maar daarvoor mag ze eerst mee naar de wc (en zij op het potje). Hopla, een tweede plasje. Wanneer we terug beneden zijn, vraagt ze liefjes: Mama, koekje? (Help, onze dochter zal zindelijk zijn, maar ook het formaat van een olifant krijgen!)

Zaterdagavond: in de auto op weg naar oma en opa, moet ze een pamper dragen (zoveel vertrouwen hebben we nog niet in haar zindelijkheid). Als we er bijna zijn, zegt ze pipi. Maar bij aankomst blijkt haar pamper droog te zijn. Wanneer ze op het potje zit, komt er een grote pipi. Algemeen gejuich bij oma, opa, mama en papa. En sedertdien heeft ze het beet (en vraagt ze niet meer om koekjes, hozee).

Alleen zondagmorgen begon ze pipi te doen op de grond en herpakte zich dan, en deed de rest op het potje. Nu ik erover denk, zaterdagavond ook een keer. En als ze kaka moet doen, dan zegt ze pipi, maar dan is het al te laat. Tegen dan kan je de kaka uit de broek schudden.

Maar we zijn dus op de goede weg. Dochter blij en trots, wij ook!

Helemaal vergeten – ik ging eigenlijk nog een foto maken van Fiona op “mijn” oud potje, dat bij oma nog steeds dienst doet. Maar dat komt misschien nog (kijkt eens lief naar oma)…


Potjestraining (II)

Posted on

Thuis nog altijd geen resultaat op het potje. In de creche vandaag echter twee keer wel gelukt en een keer niet. Onderweg van creche naar thuis kregen we een bonus (de papa dan toch): kaka in de onderbroek. Leuk als je je dochter op de rug draagt 😉

Eenmaal thuisgekomen zat ze 20 minuten op het potje, met Linus erbij terwijl ik voorlas van Bo en het toilet, en uit het Grote Billenboek. Maar geen druppel… Toen ik ze echter daarna in bad stak, begon ze in het bad te plassen.

De klik zal er wel plots komen. Is het nu niet, dan over een maand, of twee. We zien wel. Forceren gaan we het niet, maar voor haar is het ook lastig: ze wil groot zijn en onderbroekjes dragen.

To be continued…


Potjestraining

Posted on

Vrijdag startten we met de potjestraining van ons oudste spook.

Eerder beginnen, daar had ik geen zin in (wegens te veel bezig met jongste) en ook omdat ik de indruk had dat Fiona er nog niet klaar voor was. Maar nu kwam ze om een verse pamper/luier vragen wanneer ze pipi had gedaan, dus dacht ik: laten we het maar eens proberen, het is zomer. In de creche gingen ze akkoord: er waren er nog die gingen starten en groepsdruk doet het altijd goed.

Conclusies na 6 dagen:

  1. Fiona heeft geen zittend gat. Wie trucs kent om haar op het potje te doen blijven zitten, laat maar komen! (beloningen, boekjes lezen… al geprobeerd)
  2. Het besef is er, de timing nog niet. Als ze zegt dat ze moet pipi doen, dan is het al vijf na twaalf.
  3. Pipi = kaka in Fiona’s brein. You never know what you are going to get. Al lukte kaka op het potje al beter dan pipi, in huize V. ‘t Is te zeggen: de pipi komt zomaar ergens terecht, de kaka tenminste net voor het potje.
  4. Creche ≠ thuis: woensdag was Fiona heel de dag flink op het potje geweest in de creche en had ze bij thuiskomst nog dezelfde kleren en hetzelfde broekje aan (!!) maar plaste ze thuis wel drie keer op de vloer.
  5. Potjestraining = stress, voor ouders en kinderen. Gisteren een dochter in tranen omdat ze haar favoriete onderbroekje ondergeplast had.
  6. ‘s Morgens niet te vroeg een onderbroek aandoen, is het devies. Een dochter die in volle ochtendspits alles onderplast, zorgt voor veel vertraging.

Ik hoop voor haar dat ze er snel mee weg is. Dan is ze van haar luiers verlost (en van de uitslag) en is ze helemaal klaar om naar school te gaan.



Linus voor het eerst naar de creche (II)

Posted on

Ik had hem bijna niet meer mee naar huis gekregen 🙂 Zo’n braaf ventje vonden ze het. Hij had twee keer geweend… toen hij honger had. En voor de rest zonder protest gaan slapen. En veel rondgekeken. As was to be expected. Ik ben zeer blij dat het eten geen problemen heeft gegeven, ondanks de opstartproblemen die we gehad hebben.

En zie: voor de verandering ook nog eens een fotoke. Linus 19 weken – 1 dag. Op de trein tussen Zurich en Sankt Gallen vorige week (met dank aan mijn baas voor de foto, zo hebben we tenminste nog 1 souvenir van onze reis naar ginder).