Amelie

Posted on

Precies 26 maand na Fiona en 16 maand na Pepijn, kwam het eerste kind van mijn neef ter wereld (de 22en is blijkbaar een populaire datum 😉 )

Ze heet Amélie, weegt 3.840 kg en meet 52 cm. Daarmee is de stand jongens – meisjes weer gelijk bij de achterkleinkindjes.
Oma ging het prachtig gevonden hebben.


Fiona 26 maand

Posted on

Fiona het badbeest

Met haar 26 maanden is ze een enorm tatergat. Haar favoriete woordjes op dit moment zijn: mooi en mijn. Zoals in: mijn broer, mijn mama, mijn papa, mijn tutje…

Ze maakt al vlot zinnen. Het grappige is daarbij dat ze soms wel de werkwoorden in de juiste vervoeging gebruikt (gedaan, gehoord…) maar dat ze de woorden door elkaar klutst. Maar regelmatig horen wij hier al zinnetjes als: hondje raam. Fiona (ge)zien. Mama Linus nie bang. Fiona hier.

Verder zijn de poppen nog altijd favoriet speelgoed, maar ook de Duplo doet het goed. Boekjes daarentegen worden zelden nog uit de kast gehaald. Met een uitzondering: het Grote Billenboek – daarin moet mama lezen als Fiona op het potje zit.

Met die potjestraining, daar loopt het niet zo vlot mee. Om maar niet te zeggen: wij zijn nog niet begonnen. In de creche beginnen ze wel met haar te wennen en hier thuis gaat ze ook af en toe op het potje, maar het besef lijkt er nog niet te zijn. Volgende maand gaan we een versnelling hoger en dan gaan we thuis met oefenbroekjes proberen.

manlief wou eens testen of Fiona nog haar tenen in haar mond kreeg.
Het leuke van zo’n peutertjes is dat ze het op commando doen!



Wachten

Posted on

Het is nog steeds wachten op onze bouwvergunning om onze schuur te verbouwen. Hoe eerder ze komt, hoe liever. We verhuizen zowiezo in september en we hopen dat we deze zomer nog de werken kunnen starten.
Ondertussen houden we ons bezig met het verder in orde brengen van de tuin, die er na het jaar en een half leegstand heel verwilderd uitziet. De vorige eigenaar heeft de tuin gelukkig niet volgebouwd met kotjes (wat wel vaker voorkomt als je een oud huis koopt), hij beperkte zich tot 1 konijnenhok/park dat wel vol lag met betonstenen allerhande. Dat hokje is nu bijna verdwenen – de laatste resten zullen uitgegraven worden met een kraantje.

voor

na (de garage naast de schuur werd door de vorige eigenaars nog afgebroken)

We wachten ondertussen ook nog op het mooie weer, dat de weg naar België nog niet gevonden heeft (ondanks de start van de zomer). Mooi weer maakt het ook zoveel aangenamer om in de tuin te werken. We denken met heimwee terug naar de mooie weekends van enige tijd geleden…

Fiona test het verjaardagscadeautje van tante Veerle uit

let op de hippe zonnebril!


School-wol-sjakosj-kramp-boek

Posted on

Hoeveel kan een mens plannen in een weekend?
Hoeveel kan er anders lopen in een weekend?

√ een kinebezoek voor Linus

√ boeken kopen (hier): wel niet op vrijdagmorgen zoals gepland maar wel zondagavond – misschien minder interessante boeken, maar wel een heel stuk goedkoper

√ een bezoek aan de toekomstige school van Fiona – nog beter: ze is zelfs ingeschreven. Ze kan niet wachten tot ze naar school kan. Op 8 november zal het zover zijn. Het is trouwens de katholieke buurtschool geworden.

√ schaapjes scheren: stond gepland voor vrijdagmorgen, maar het werd uiteindelijk zaterdagmiddag

√ een nieuwe sjakosj (handtas) mijn eerste zowaar. Alles erop en eraan: met blinkend leer en beestenhaar.

Verder nog: wat rommel weg uit de tuin, Linus werd vier maanden en spijtig genoeg wat krampjes voor Linus en 38,1 graden zaterdagavond (het leuke virusje wat Fiona aan het begin van de week plaagde, heeft dus een nieuw slachtoffer gevonden – we zitten al aan drie stinkende pampers voor vandaag).

Linus vier maand

Billy en Bob zonder jas (zie hier met)


230 gram!

Posted on

Het gaat de goede kant op met Linus. Fingers crossed dat we nu verdere infecties buiten kunnen houden!
Morgen starten we met de afbouw van de Pulmicort en is het waarschijnlijk de laatste kine-beurt.

Dat het beter met hem gaat, kunnen we ook zien aan zijn gewicht. Maar liefst 230 gram erbij in 1 week*. In vergelijking met de 300 gram/maand die hij laatst was bijgekomen, kunnen we dus van een succes spreken. Hij is ook vrolijker en tatert ons de oren van ons hoofd.
Wat hij wel nog doet, is (veel) teruggeven – misschien is er dus toch sprake van enige reflux. Ik zal morgen nog eens overleggen met de kinderarts.

Maar Linus vrolijk – wij vrolijk. Vooral ‘s nachts dan. Hij heeft eindelijk een paar rustigere nachten achter de rug, zonder ieder uur wakker te worden. In slaap vallen om 22 uur, een keer drinken om 3 uur en dan netjes verder slapen tot 6u30(-7u30). Hey, daar kunnen we hier mee leven 😉

Mag ik tenslotte nog opmerken dat wij hier ten huize V. wel wat oneerlijk te werk zijn gegaan bij de verdeling der resistenties der kinderen? Fiona had maandag 39,5 koorts, dinsdag 38,5 en woensdag dartelde ze weer vrolijk door de wei het huis met 36,6. Dixit de dokter: goed teken, ze heeft iets onder de leden gehad maar ze kan het zelf prima overwinnen. Bekijkt daarentegen onze kloekgeboren zoon: er hoeft maar een snuifke te passeren en meneer mag gaan aerosollen. Tsja, constructiefoutje, aldus de dokter: hij zal er moeten uitgroeien.Tsk. Best geen derden meer maken dus, anders zal die ziek worden bij het gedacht alleen al.

* met enige marge, want niet gewogen door de kinderarts maar wel bij Kind en Gezin


Rustig

Posted on

In het begin kreeg ik al koud zweet bij het idee dat ik voor twee kinders tegelijk moest zorgen.

En zie: nu gaat het voor niets (behoudens gebeurlijke uitzonderingen). Dochter amuseert zich met duplo, terwijl zoon aerosolt of in de sitter toekijkt. Wat een zegen dat een tweeden zich kan amuseren gewoon door naar nummer 1 te kijken.

Fiona is ook de moeite waard om naar te kijken 😉 zeker als ze zingt van “alle eendjes zwemmen in het water” (even toonvast als de papa).

Ze is trouwens bezig aan haar tweede dag thuis vandaag. Gisteren bij oma, vandaag bij mama. Een beetje ziekjes ja. Wat er precies scheelt, weten we nog niet maar hopelijk kan de witte jas straks duidelijkheid brengen. De ene keer is het keelpijn, de andere keer buikpijn. Maandag had ze 39,5 – nu maar weer 36,5.


Linus 16 weken

Posted on

Een wat uitgesteld postje, want vorige week donderdag reeds was ons bolleke 16 weken oud. Die dag trokken we ook (nog maar eens) naar de kinderarts om haar mening te horen over de longen en aanverwanten.

Het verdict? Linus zijn longen klonken ‘redelijk’ maar nog niet zuiver. We moeten dus de kine voortzetten (vandaag al sessie nr 5) en nog minstens twee weken verder aerosollen.
Zijn gewicht komt nu een beetje in de kritische zone: in 1 week was hij slechts 10 gram bijgekomen (6kg290 weegt hij nu) waardoor hij bijna op P25 zit, terwijl hij voor zijn lengte (65 nu) op P75 blijft. Veel meer mag hij niet meer afvallen, maar de kinderarts is ervan overtuigd dat hij weer goed zal bijkomen eens hij van de longinfecties verlost is.

Wat betreft de PH-metrie, dat wordt de volgende stap. Dat is blijkbaar zelfs een vereiste, voor er (eventueel) een afspraak met een kinderlongarts wordt gemaakt. Wij hebben dus nog twee weken uitstel verkregen: is de infectie niet voorbij tegen 24 juni (dan gaan we terug naar Kind en Gezin) of haalt de kine niks uit, dan moeten we verdere onderzoeken doen.
Er wordt ook niet eerder met reflux medicatie gestart.

Maar verder doet onze magere tetting het goed. Hij brabbelt de oren van ons hoofd, is nog steeds gek op zijn zus (die krijgt de grootste lach) en grijpt al heel goed (ook met twee handen). Alles wat zijn pollekes passeert, heeft hij vast (en goed ook – aw, ook zijn voedselbron wordt regelmatig mishandeld).
Slapen is nog altijd minder dan voorheen. Regelmatig moeten we er nog twee keer uit, maar gelukkig wil hij wel een tutje en lukt het soms om hem van zijn zuigbehoefte te verlossen daarmee ipv dat mama eruit moet.


Ons ‘buitenverblijf’

Posted on

Tegenwoordig vertoeven wij in het weekend nogal dikwijls in ons buitenverblijf, zoals we onze nieuwe residentie tegenwoordig noemen. Buitenverblijf doet u misschien denken aan zwembaden, ligstoelen en dolce far niente.
Bij ons staat dat synoniem voor meterhoge distels (met ditto stekels), een jungle vol onkruid en twee schapen die dringend geschoren moeten worden.

Vorig weekend verbleven we er twee dagen, daar in Waregem maar zat het weer wat tegen. Te warm naar ons goesting en dus werd er vooral gepland en gedroomd. En een zandbak gebouwd. Maar ook de mazouttank werd verzet en een rozelaar vernield (die zich in de weg van voorgenoemde bevond). Er werd dus nog enigzins werk verricht.
Een bouwvergunning hebben we nog steeds niet, dus houden we ons wat bezig met het op orde brengen van onze ‘estate’. Een jaar en een half leegstand hebben in de tuin voor een ware wildernis gezorgd.
Aangezien we binnen drie maand verhuizen en we binnenkort (hopelijk) kunnen starten met de verbouwing, moet de tuin nu wel aangepakt worden.

Gelukkig kregen we vandaag een massa’s behulpzame handen op bezoek: oma, opa, nonkel Bart, tante Veerle en nonkel Jeroen met Pepijn. Fiona blij, wij blij want met vereende krachten werd er een boom verplaatst, er werden pompoenen geplant, rabarber geplukt en opa zorgde met de bosmaaier voor een ware ravage onder het onkruid.

Oh – en nog een mijlpaal werd bereikt dit weekend. Of hoe onze vergeetachtigheid (ja wij slapen nog altijd te weinig) zorgde dat er toch een grasmachine werd aangeschaft. Wij vergaten onze frigobox met eten in Gent en trokken dan maar naar de Carrefour in Waregem. Daar zagen we een grasmachine en die deed al goed dienst in het korthouden van ons geerfde gazon.

En nu… een bloemlezing van foto’s

😉 gelukkig dat ik wist hoe de grasmachine in gang moest

een pad door de jungle

een hoop bloemen moesten wijken voor de oprit

de getemde jungle

onze – hum – moestuin

Later nog meer foto’s van vorig weekend.