Ja, we zijn er nog

Posted on

Linus voeden, Linus verschonen, Fiona’s eten maken, Linus voeden, zelf eten, (massa’s) kleren wassen, Linus troosten, Dikkie Dik boekjes lezen voor Fiona, was uithangen, stofzuigen, afwassen, Linus voeden, paperassen, telefoontjes, bezoekjes, Linus voeden, kat eten geven, opruimen, huis klaarzetten voor verkoop, Linus voeden, bed verschonen, Fiona in bad…

en heel af en toe nog eens online, maar meestal niet lang genoeg om zelf iets te schrijven. Nog eventjes geduld dus. Morgen is het creche-dag en kraamzorg-dag. Misschien vind ik dan wel een gaatje, al zou ik eigenlijk eens dringend moeten rusten.

Tot binnenkort!


Bedgeheimen

Posted on

Het manneke is amper een week oud en hij mag deze nacht nog maar eens verkassen. Eerst sliepen we beneden en sliep hij in zijn park. Toen op de eerste verdieping en hij in zijn wiegje.

En nu, eindelijk, in zijn eigen bedje op onze slaapkamer.

Waarom, dat hoort u later wel, want nu hoor ik hem wenen tot beneden. Slaapwel!


Spin

Posted on

Heb u dit bericht ooit gelezen? Over die moeder die haar kind verbrandt omdat er een spin op zit?

Ik heb het ook niet zo op spinnen. Akelige beesten. Maar toch dacht ik toen ik dat artikel las: zou ik ook zo kunnen reageren?

Ewel ik heb het zojuist in de praktijk kunnen testen. Linus ligt rustig te slapen in zijn park en ik ben aan het opruimen want straks komt er bezoek.
Fiona haar pyjama is deze morgen in zijn park beland en ik wil die eruit vissen. Als ik dat doe, kruipt er een spin vanonder. Geen echt grote maar toch zo’n vieze bruine. Op een paar cm van Linus zijn mondje. Gelukkig staat Linus zijn knuffelolifant in de buurt en kan ik daarmee supersnel het vies beest op de grond vegen.

Om het daarna te verpletteren. Ha ja, ik die nooit spinnen doodstamp. Maar van mijn zoon moeten ze afblijven!


2becomes4

Posted on

Zoals beloofd maar met enige vertraging, de nieuwe look!

Er wordt wellicht nog wat aan gewerkt in de komende dagen/weken (er zijn nog een paar details die ik zou willen veranderen) maar dit is em: de langverwachte nieuwe site.

En omdat we sedert vorige week donderdag met 4 zijn ipv met 3, hebben we meteen ook een nieuwe naam gekozen. Dit zou de nieuwsgierigheid van sommigen al moeten bevredigen.

Op de achtergrond ziet u trouwens Linus zijn poezelige voetje, op dag 1. De eerste versie toonde trouwens een supermooie foto van Fiona maar zuslief heeft moeten wijken (alleen maar op de blog hoor!)

En terwijl mijn zoon ligt te snurken in de draagdoek, zal ik er meteen maar van profiteren om mijn blogachterstand wat in te halen.



Knusjes

Posted on

linus22022010

Na een paar dagen van krampjes, kwam vandaag eindelijk de verlossing –  voor Linus en voor ons 🙂

Hoe het gaat? Met ons goed. De eerste dagen thuis met alle twee de kindjes. Het is wennen – voor iedereen.
Linus is met alles tevreden, zolang hij maar op tijd zijn melk krijgt.
Fiona is heel lief voor ‘de baby’, zoals ze Linus blijft noemen (ze weet wel zijn naam maar heeft hem nog maar 1 keer gebruikt). Ze heeft wel een enorme mamabehoefte en het is soms een beetje moeilijk om daarin mee te gaan. Meestal moet ik net eten geven aan Linus als zij aandacht nodig heeft. Het zal wel wennen zeker?

Onze eerste uitstappen met alle vier tesamen verliepen nogal chaotisch: gisteren naar de kinderarts en vandaag naar de winkel. De drukte wordt mij soms nog te veel.

De babyblues zet alsnog in, vrees ik. We hebben nu twee prachtige kindjes, die ik alletwee even graag zie. Maar hoe we het praktisch allemaal zullen redden en hoe ik allebei quality aandacht kan geven, daar stel ik mij af en toe wat vragen bij.
Nog een geluk dat ik altijd kan rekenen op mijn fantastische man.


Gelukkige verjaardag Pepijn!

Posted on

Op het nippertje nog een gelukkige verjaardag voor het neefje van Fiona en Linus:

Pepijn

Wat vliegt de tijd! En aangezien Pepijn precies 10 maanden scheelt met Fiona, betekende dit dat Fiona vandaag 22 maanden oud was.
Voor de geboorte van Linus besefte ik het nog niet maar wat is onze dochter plots een groot meisje! Niet alleen fysiek groot, maar ook mentaal.

Ze worden zo snel groot…


Onze eerste nacht thuis

Posted on

Gisteren in de namiddag trokken we naar huis. Natuurlijk na het fiat van de kinderarts en de gynaecoloog.
Maar ik voelde mij redelijk goed, we hadden redelijk geslapen in het ziekenhuis en de borstvoeding loopt goed.

Ik ben namelijk geen fan van ziekenhuizen. Te veel drukte, te weinig plaats, te veel betutteling. Natuurlijk wel goed als je onzeker bent of als je je niet goed voelt. Maar zo zitten ontbijten en de kinesiste die langskomt, geef mij dan maar thuis.
Ik heb natuurlijk wel kraamzorg en een vroedvrouw die langskomen, maar pas vanaf maandag. Nu redden we het wel op ons eentje. Het is ook het eerste niet meer.

En wat met Linus? Hij ziet er nog altijd even prachtig uit 🙂 Hij drinkt heel goed, maar het is natuurlijk wel weer wennen, die borstvoeding. Gisterennacht hebben we alledrie iets minder geslapen, hij had precies veel last van krampjes. Maar uiteindelijk viel het nog mee. Deze morgen rond 10u was het al veel beter. Hopelijk komt zijn spijsvertering gauw op gang.

Het is natuurlijk nog wat je weg zoeken. Veel geregel en gedoe. Eten en rusten terwijl hij slaapt, al is dat lastig met krampjes. Maar nu slaapt hij en kunnnen mama en papa eens deftig eten.
Fiona is nog bij oma maar komt straks op bezoek. Ik mis haar maar toch ben ik blij dat ze hier niet is. Veel drukte kan ik nog niet aan. Ik ben fysiek in betere toestand dan de vorige keer, maar heb toch nog last van de snelle bevalling, de onderbroken nachten en het opstarten van de borstvoeding.

En nu gaan we nog wat verder genieten van ons kabouterke. Alhoewel… maatje 50 hoef ik zelfs niet uit te halen en de kleinste maatjes 56 gaan nog maar net. Wat een verschil met Fiona (48 cm) voor wie maatje 50 soms zelfs nog te groot was!



Piep

Posted on

Om 12.50 deze middag is hij er dan toch uitgekomen. Zeer tegen zijn goesting maar het moest van de dokter 🙂

Het is een flinke zoon geworden – 4kg400 voor de volle 53 cm. Hij zal door het leven gaan met de naam Linus.

De papa is dol op zijn zoon en ik… ik kan niet geloven dat ik weer zo’n prachtig kindje ter wereld heb gebracht. Fiona moet ook nog even bekomen maar ze was in ieder geval zeer geinteresseerd in ‘de baby’.

De bevalling ging enorm snel – kort maar krachtig zoals ze zeggen. Daarover later meer.

Wij gaan nu verder genieten van onze nieuwe spruit – de nieuwe website en de foto’s komen er binnenkort aan!

Een preview: