Huisarrest?

Posted on

Groot nieuws daarnet: het aantal gevallen van de Mexicaanse griep is in 1 week tijd verdubbeld. De laatste week zijn er maar liefst 41.000 gevallen bijgekomen. En twee mensen zijn overleden – beiden behoorden tot risicogroepen.

Zwangere vrouwen in hun tweede en derde trimester behoren dus ook tot de risicogroepen. En wat lees ik dan op www.influenza.be: de vaccins zullen pas op 7 november beschikbaar zijn. Leuk hoor, als ik het tussen nu en dan te pakken heb, ben ik er ferm aan voor de moeite.
Niet alleen ik heb meer kans op complicaties, maar ook voor nummerke 2 zal een serieuze griepaanval niet aangenaam zijn. Plus dat het arm schaapje nog maar 25 weken oud is en dus nog lange tijd in mijn buik moet verblijven.

Ik ben een beetje ongerust, eerlijk gezegd, en kwaad ook: want, als het inderdaad gevaarlijk is, waarom ben ik dan nog niet ingeënt? Dat vaccin laat maar op zich wachten. Is het weer een kwestie van slechte organisatie, zoals wel beweerd wordt? En als het niet gevaarlijk is, waarom word ik dan de stuipen op het lijf gejaagd?

P.S. Sedert vandaag ben ik wel verkouden – maar van griep is er momenteel geen sprake. Houden zo!



Crechespook

Posted on

Waar Fiona de eerste weken in de nieuwe creche-groep vooral verlegen en aanhankelijk was, krijgen we de laatste dagen wat minder leuke berichten als we haar gaan ophalen (voor “we” lees dan “manlief”, ik ben er bij uitzondering vanmorgen zelf geraakt).

  • Fiona heeft niet flink geslapen – lees: ze heeft heel de slaapzaal op stelten gezet
  • Fiona is af en toe niet zo flink: ze luistert niet en pakt speelgoed af van andere kinderen

OK – ze krijgt haar eigen willetje (ook thuis) en dat zorgt af en toe voor botsingen. Maar thuis hebben we de indruk dat ze niet opzettelijk stout is en luistert ze eigenlijk vrij goed. Dus is het niet zo leuk te horen dat het op de creche niet zo vlot gaat.

Aan de andere kant: samen spelen is iets dat ze moeten leren en dat kunnen wij thuis niet aanleren (nu toch nog niet). En tegen dat zo’n kleinen leert dat de nulmeridiaan niet door zijn/haar achterste loopt, daar zal ook wel nog wat tijd overgaan. Maar toch… ik heb liever een brave dochter (blijkbaar zijn mijn superbrave genen niet dominant over die van de papa :s )

Enfin, toch ook nog een positief bericht vanmorgen: ze had gisteren mogen fietsen en dat ging blijkbaar heel goed. Met grove motoriek is ze alleszins goed bij.


Geboortelijst

Posted on

Veel dingen hebben we niet meer nodig voor de nieuwe spruit. Hij/zij zal het met afdankertjes van Fiona of Pepijn moeten doen.
Dat kan geen kwaad – het zou zonde zijn om babyspulletjes niet maximaal te gebruiken. Sommige spullen worden maar zo kort gebruikt en dat in tegenstelling tot de hoop centjes die er ooit voor betaald zijn.

Toch mag nummerke 2 van mij best wat nieuwe dingen krijgen: zoals een mobiel (noodzakelijk, want Fiona heeft de hare professioneel gemold) en een speciale knuffel. Oh ja, en verse slabbetjes staan er ook al op mijn lijstje. En dat stukje speelgoed wat ik zo tof vind en ze ten tijde van Fiona nog niet verkochten.

Als de mensen dus een cadeautje zullen willen geven (in veronderstelling dat iemand nog geinteresseerd is in de tweede spruit) dan mogen ze gerust wat bijdragen aan onze spaarpot. Die zal volgend jaar geslacht worden om de kosten aan ons nieuwe huis te betalen.

Ondertussen twijfel ik vooral hierover: zouden we nog een tweede babybedje kopen of kan Fiona wat vroeger wennen aan een groot bed? Ik zou het zonde van het geld vinden om een nieuw bed te kopen dat eigenlijk maar een paar maand van pas komt. Bovendien had ik er een hekel aan om – toen ik ‘s nachts nog borstvoeding moest geven – telkens dat kind uit het spijlenbed te vissen.
Dit wiegje vind ik dan een betere oplossing (maar dat kost dan weer evenveel als een babybed):

29089uit: http://www.premaman.com/wapr/ml/cat_index.jsp?aref=0029089

Een wiegje dat je tegen je eigen bed kunt schuiven.

Eerst maar eens kijken hoeveel centjes we zullen nodig hebben voor onze verbouwingen zeker?


Communicatie

Posted on

Toch leuk als je met je kind kunt communiceren. Natuurlijk kan je dat ook al wanneer ze nog klein zijn, maar dan beperkt het zich tot interpretaties van moederswege.

Ook als ze ouder worden, merk je wel dat ze begrijpen wat je vraagt maar toch is het leuker als je kind uitdrukkelijk kan instemmen met iets.
Nee schudden deed Fiona al eventjes, maar de laatste dagen is daar iets nieuws bijgekomen: uitdrukkelijk “ja” knikken als ze akkoord gaat. Leuk toch?

We kunnen echt al een gesprek voeren met haar en ze begint bepaalde dingen te snappen – zoals het feit dat eten niet dadelijk klaar is en dat haar fles pas klaar is als ze het belletje van de microgolf hoort. Als dat het geval is, dan zegt ze: Bel! En dan moet het flesje er onmiddellijk aankomen. Of wat had u gedacht? Een peuter met geduld? Duh.

Nu ze elke dag meer lijkt te begrijpen, moeten wij ook beginnen opletten met wat we zeggen. Als moeder op zondag plots zin krijgt in zoute stokjes (omdat heel de dag voor dochterlief zorgen heel vermoeiend is en ook omdat ik zwanger ben natuurlijk) en ze tot dochterlief zegt: “Wees eens wat rustig, want mama krijgt zin in stokjes en daar is het niet het moment voor”, en dochterlief vervolgens verwachtensvol naar de juiste kast loopt omdat zij wel stokjes wil eten… Tsja. Dan weet je dat je voortaan op je woorden moet letten.


Fiona 1,5 jaar

Posted on

Donderdag werd Fiona 1.5 jaar. Hoog tijd, zo dacht ze, om een paar woordjes te beginnen zeggen.

Sedert vorig weekend zijn al aan bod gekomen: auto (aw-too), paardje (paa-dje) en pasta (pa-ta). Ze is weer contenter dan vorige week (omdat ze iets nieuws kan?) maar soms een beetje te enthousiast. Zo kukelde ze gisteren achterwaarts van de zetel terwijl ze aan het springen was en luidkeels “pa-ta” aan  het roepen was.

Ze verzamelt bulten bij de vleet, ons meiske. Zo gaat ze vast haar papa achterna, die in zijn jeugd ook de nodige stoten is tegengekomen. Ik vraag mij af wat dat zal geven, de combinatie Fiona – bomen om in te klimmen…

Tot slot nog enkele foto’s van onze anderhalfjarige…

Misschien wat meer uitleg bij de foto’s:

– ons schatje is niet altijd een schatje en heeft soms last van “ik krijg mijn goesting niet” buien – waar wij (binnensmonds) mee lachen en verder weinig aandacht aan schenken

– Fiona weet precies waar de baby zit schuilhoudt (foto 5)

– op de laatste foto was ze aan het dansen – wat bij Fiona meestal neerkomt op zodanig lang ronddraaien tot ze duizelig wordt


Mottige zaterdag

Posted on

Wat doen wij op zo’n mottige zaterdag?

  • Fiona doet haar welverdiend middagdutje (heel de morgen zonder zeuren wakker gebleven!)
  • manlief werkt de gang verder af (om ons huis te verkopen, moeten er nog wel een paar zaken gebeuren)
  • ikzelf doe wat opzoekwerk voor ons nieuw huis: over isolatie, premies, vloerverwarming, warmtepomp… allemaal om een idee te krijgen van de kostprijs

Nattigheid

Posted on

Overdag gebruiken wij voor Fiona Kiddybips-luiers. Content van, niettegenstaande dat het wel wat extra werk oplevert. Maar dat besparen wij dan weer in afvalzakken. Voor wat hoort wat.

Wij zijn echter geen die-hard luiergebruikers. Als we ergens naartoe moeten, dan gebruiken we gewoon Pampers, type Baby Dry. Ook heel tevreden van.

‘s Nachts gebruiken we vanaf haar geboorte Pampers. Gewoon omdat het mij niet leuk lijkt dat je kind de helft van de nacht met een kletsnatte luier in bed moet liggen. Tot nu toe ging dat prima.

De laatste tijd krijgen we echter de indruk dat Fiona haar plas meer en meer begint op te houden. Overdag komt ze soms toe met maar drie a vier luiers, terwijl het er vroeger gegarandeerd zes waren. Ze lijkt veel minder frequent maar veel meer in 1 keer te plassen.
Nu is ze de laatste twee dagen opgestaan, kletsnat tot onder haar oksels. Niet zo goed voor haar ochtendhumeur, dat normaal gezien wel meevalt. Maar als papa of mama je telkens uit bed halen en je helemaal bloot onder de douche moeten zetten, is dat natuurlijk niet leuk (zeker niet in de winter).
Eerst dacht ik dat het kwam omdat de pamper niet goed zat, maar nu begin ik te denken dat de pamper de hoeveelheid pipi gewoon niet aankan. Zou dat kunnen? En zo ja, wat is de oplossing? Want zoveel slaapzakken en pyjama’s heb ik niet hoor.

Een grotere maat pampers aandoen? Een andere soort? Of haar te slapen leggen met pamper plus plastieken overbroekje?
Iemand suggesties?


Dikke buik: to do

Posted on

Die buik wordt alsmaar dikker en dus werd het hoog tijd om nog eens aan het to do lijstje te werken:

  • Namen: nog steeds niet veel inspiratie. Niet dat we al veel hebben nagedacht natuurlijk… ik zal nog eens een voorzet moeten geven aan manlief met een up-to-date lijstje
  • Kamer: dat probleem is ondertussen van de baan. Toch op lange termijn. Want in ons nieuw huis zullen er drie slaapkamers zijn, en dus krijgen Fiona en nummer 2 elk hun eigen kamer. Als ze dat willen natuurlijk. Ik heb voor Fiona alvast een kamer langs achter gereserveerd (een oudste moet toch enkele voorrechten hebben he)
  • Kleren: overal zie ik leuke babykleertjes. Maar ik denk dat ik mij best inhoud. Zoals vorige keer gezegd, het kind zal zeker niks te kort komen. Nu nog nadenken over een formule op het geboortekaartje die duidelijk maakt dat kleertjes schenken absoluut niet nodig is!
  • Geboortekaartje: we hebben al eens een eerste ontwerp gezien en ‘t was super. Iets anders dan de vorige keer, maar nummer 2 heeft ook recht op originaliteit he. Nu alleen nog wachten op onze inspiratie om een beslissing te maken over het thema.
  • Doopsuiker: idem. Inspiratie graag!
  • Adressenlijst: naar goede gewoonte zal ik dat nog maar even uitstellen
  • Geboortefeest: ligt ook nog niet vast. Ik ben aan het denken dat het leuker zou zijn als we de mensen konden uitnodigen in ons nieuw huis – maar dat wordt dan een heel laat geboortefeest vrees ik… enfin we gaan nog eens denken
  • Peter en meter: kiezen we wel eens rond Kerstmis? Naar goede gewoonte zullen die trouwens ook een naam mogen kiezen voor het kleintje.
  • Kraamzorg: de aanvraag is net ingediend bij Reddie Teddy. Hopelijk krijg ik snel bevestiging
  • Kraamgeld: alle geld zal van pas komen binnenkort, dus zal ik maar eens terug dat formulier opzoeken
  • Geboortelijst: zoveel gaan we wel niet meer nodig hebben – maar ik zal mij de komende dagen eens aan het denken zetten. Een begin van een lijstje is gemaakt bij Dreamland en nu is het aan mij (manlief heeft al gepast) om die verder aan te vullen.

Spannende dagen

Posted on

Het is een zeer vermoeiende week geweest. Die startte met het bezichtigen van een huis dat veel weg had van onze droomwoning, maar die helaas te duur was. Maar kijken kan geen kwaad he. En zie, een goeie week later hebben we een overeenkomst bereikt over de prijs en zijn we gestart met heel de mallemolen.
Want een huis kopen, dat wil zeggen: veel rekenen, naar de bank lopen, naar de notaris bellen, plannen maken…

Bovendien zijn er nog een paar werkjes die in ons huidig huis moeten gebeuren voor we het kunnen verkopen. Het zijn allemaal kleine dingen, maar ze verhogen de verkoopwaarde natuurlijk. En dus zullen we de komende maanden een tandje moeten bijsteken om alles af te krijgen. Ik had als deadline de geboorte van onze tweede spruit gesteld, maar dat wordt nu allemaal nog een beetje vervroegd.

Want tussen al dat plannen en rekenen, moet er ook nog een nieuw kindje op de wereld gezet worden. En de laatste tijd is dat een beetje op de achtergrond geraakt. Terwijl ik al 24 weken ver ben, en we dus ook eens moeten beginnen denken over: namen, kraamzorg, uitzet, babyfeestjes, kaartjes… Van mijn lijstje is er nog niet veel terechtgekomen en dus moet ik dringend eens in actie schieten.
Morgen ga ik alvast Reddie Teddy contacteren voor kraamzorg. De vorige keer wreed content van geweest en nu zal die zeker ook van pas komen, met al de zaken die voor het huis moeten geregeld worden en Fiona die ook veel aandacht nodig heeft.

En verder met Fiona? Alles goed, al heeft ze de laatste dagen last van zeer wisselende stemmingen. Maar bon, het is haar vergeven: wij hadden/hebben het ook heel druk en ze is volop aan het overschakelen naar minder slapen overdag. De ene keer is ze supereuforisch en staat ze rond te draaien en te dansen. Vijf minuten later zijn er traantjes en wil ze alleen maar dicht bij ons kruipen.
En ons miss is kieskeurig hoor. De ene keer mag het alleen maar mama zijn en de volgende keer loopt ze regelrecht naar papa. Of schudt ze haar hoofd als ik zeg dat papa het zal overnemen van mij. Ze ligt een beetje in de knoop met haarzelf. Maar dat zal er ook wel weer uitgroeien zeker? Ik houd alleen mijn hart vast voor het effect van een meer afwezige papa en de komst van haar broertje/zusje.

Binnenkort nog eens een fotoreeks – want Fiona wordt donderdag 18 maand!