Doodmoe

Posted on

Het is kwart na tien ‘s avonds en Fiona slaapt eindelijk.

Ze heeft de hele avond rondgelopen alsof er een ressor in haar gat zat*

* Iepers voor: kind/persoon dat/die superopgewonden de kamer rond stuitert.

Of het aan het broeierig weer ligt, of aan een sprongetje (dat ondertussen wel zou moeten gepasseerd zijn), of aan tandjes, of aan een vreemde omgeving (we zijn op bezoek bij onze ouders), kzou het niet weten. Maar het belangrijkste: ze slaapt. En hopelijk tot morgenochtend.

Misschien is het wel de uitwerking van een sprongetje. Nieuwe dingen de laatste week gemerkt:

  • ze speelt met een bal, kan die weggooien en wegtrappen
  • ze drinkt zelf uit haar beker/fles en beseft voor het eerst dat ze die hoog genoeg moet houden opdat er iets zou uitkomen
  • ze verstaat de uitdrukking ‘zwaaien’ (vroeger reageerde ze alleen op ‘tata doen’)
  • ze loopt achteruit, maakt aanstalten om koprol te maken

Goed nieuws

Posted on
  • de dokter ziet geen probleem in de Mexicaanse griep. Fiona is goed gezond verklaard en zou er moeten tegenkunnen. Zoals de situatie nu is, kunnen we dus vertrekken.
  • ik heb zonet goed nieuws gekregen maar ik moet het nog voor mij houden. Tsju toch 🙂
  • de jeuk aan mijn handen blijkt geen vieze ziekte te zijn maar doodgewone stress. Pfuh. Zo’n klein beetje stress.

Stutjes met choco

Posted on

Om zijn brood te verdienen, moet men werken. Tsju toch, geen zin in. ‘t Zal wel moeten zeker?

Ondertussen:

Hiep hiep hoera voor

  • Fiona: vanmorgen vrolijk opgestaan. Ze riep achter papa maar ‘t was mama die kwam
  • Fiona: geen koorts meer gisterenavond en vanmorgen
  • Fiona: voor de eerste keer zelf haar haartjes geborsteld
  • Fiona: voor het eerst achterop de fiets bij mama
  • Manlief: fietsstoeltje gemonteerd en dapper naar de tandarts getrokken – voor de zoveelste keer

Awoert voor

  • Den Pascal van de Colruyt: man, was dien gast onvriendelijk gisteren. En toen ik zei dat de rekening niet klopte… Drie flessen groeimelk gratis zijn drie flessen gratis, en niet 1. En dan wist hij niet hoe hij dat moest doen…. Tsk.
  • (klein beetje awoert) Fiona: gisteren fles gebroken en vanmorgen stujes met choco uitgesmeerd over vloer en stoel.
    Maar kzie ze nog altijd even graag hoor 🙂
  • De Lijn: gisterenmorgen drie uur onderweg geweest van Gent naar Ukkel. Om 10.30 aangekomen op mijn werk.
  • De Brusselse chauffeurs: ze kunnen niet rijden. Heel de Bareel in Sint-Gillis geblokkeerd omdat ze allemaal tegelijk op het rond punt wilden raken. En dan zat alles vast natuurlijk. En alle bussen daartussen ook.
  • De creche: volgende week dinsdag zijn ze dicht. Zonder reden. Pinksterdinsdag? Pfft, nog een oppas zoeken…

En nu ga ik werken. ‘t is van moetes.


Vakantieplannen (3)

Posted on

Hier kon u het al lezen: we kregen de kans om met zijn drietjes op reis te gaan naar de VS., naar aanleiding van een conferentie die mijn man moet volgen in San Diego.

In april werden de tickets geboekt en ondertussen heb ik al een paspoort verworven voor ons drietjes. Verder is er eigenlijk nog maar bitter weinig geregeld.
Dat heeft, naast onze huidige drukke bezigheden, 1 grote oorzaak en die heet: Mexicaanse Griep. Toen die uitbrak, was het plots onzeker of het wel zo’n goed idee was om naar die streek op reis te gaan. Dus werden alle voorbereidingen wat op een laag pitje gezet.

Nu lijkt die Mexicaanse Griep al bij al nog mee te vallen. Als we het zelf zouden krijgen ten minste, lijkt het allerminst dodelijk te zijn. Het zou natuurlijk erger zijn moest Fiona het ginder onder de leden krijgt. Ik heb allerminst vertrouwen in het VS gezondheidssysteem. Dus ga ik deze week even langsgaan bij onze huisdokter om wat meer uitleg te vragen. Of het wel verstandig is om naar ginder te vertrekken.
Want er moet dringend nog vanalles voorbereid worden, zoals daar zijn:

  • een oppas vinden voor ons huis en de katten (voor het kattenhotel ben ik al te laat vrees ik)
  • uitvinden of we een internationaal rijbewijs nodig hebben: ik dacht dat we het de vorige keer tevergeefs hadden aangeschaft, maar ik ben niet meer 100% zeker
  • nadenken over wat we allemaal nodig hebben om op reis te gaan met Fiona, zoals een reisbedje: in het hotel, de eerste week, zal het wel geen probleem zijn, daar zullen ze wel bedjes hebben. Maar daarna gaan we rondtrekken, en dan hebben we een bedje nodig. Ik dacht erover om een Travel Cot aan te schaffen, maar ik zou eerst eens willen weten of iemand daar ervaring mee heeft en liefst eens testen of Fiona in zoiets wil slapen.
  • tenslotte moet ik ook nog eens gaan nadenken hoe we gaan reizen en wat we willen bezoeken, rekening houdend dat het afhangt van Fiona natuurlijk

Als iemand trouwens nog tips heeft over reizen met baby’s of over zaken die je zeker niet mag vergeten, laat maar komen!


Fretje

Posted on

fretToen ik vanmorgen op de bus stond te wachten in het Zuidstation in Brussel, klonk plots frantic nagelgescharrel achter mij.

Het klonk als een hondje wat helemaal in paniek was.

(bron foto: alhier)

Vlak daarna passeert mij een beest in volle galop – geen hond, maar een fret. Tenminste, dat denk ik, want hij/zij had grote haast. Het beestje rende de busstrook over, ging fluks over de omheining en verdween richting Zuidstation.

Ik hoorde geen auto’s remmen, dus hoop ik dat hij veilig tot daar geraakt is. Wat zo’n beest in het station te zoeken heeft, dat weet ik niet. Het zag ernaar uit dat hij dringend een trein moest halen.

Het beest moet ergens aan de aandacht van zijn eigenaar ontsnapt zijn. Toch zag of hoorde ik niemand die een losgeslagen fret aan het zoeken was.  Zielig voor dat beest? Of misschien net niet. Stel je maar voor dat je bij zo’n opgetutte dame hoort, en je constant in wolken parfum wordt rondgedragen. Of iemand die nooit zijn oksels wast.

Ik hoop dat fretje zijn weg gevonden heeft. En niet ergens onder de wielen van een Brusselse taxi is beland.


Mercator

Posted on

Gisteren waren we gelukkig op tijd thuis om te supporteren voor de West-Vlaming in Mercator. En ja hoor, hij heeft gewonnen.
Ik vond het best wel iets hebben, die twee ‘randfiguren van de maatschappij’ die het bescheiden kerkje van Slijpe binnenstapten om daar de schat van de Tempeliers te vinden.

Het perfecte voorbeeld dat looks niet alles zijn, die Christophe. Ongelofelijk slim ook. Met een eigen mening.
Het interview in Humo werd door mij gretig gelezen. Ik vind het knap, je eigen ding doen en je van niemand iets aantrekken. Manlief was minder positief: hij vindt dat die kerel zijn leven vergooid heeft. Door punker te zijn, terwijl hij zoveel meer kon worden.
Zo zie ik het niet, ieder zijn ding en als je ermee gelukkig bent, waarom niet?


Nu voor iedereen… Fiona… in Parijs

Posted on

De laatste dagen waren we in Parijs. Om onze familie op de hoogte te houden heb ik enkele dingen gepost onder paswoord.


Nu we terug zijn, wil ik iedereen wel laten weten wat onze ervaringen zijn. Voor ons was het een beetje een testweekend: hoe lukt dat met Fiona op reis gaan? Een testje voor we deze zomer naar de VS trekken.
En natuurlijk ook om ons vijfjarig huwelijk te vieren.

Reizen met Fiona:
1. Reizen met een kind is gemoedelijker en veel trager dan met zijn tweetjes. Gelukkig zijn we al veel in Parijs geweest, zodat we nu niet perse nog vanalles moesten/wilden bezoeken.
2. Fiona heeft haar slaap nodig. Vrijdag konden we niet dadelijk op onze hotelkamer en miste ze dus haar middagdutje (na ook al haar morgendutje gemist te hebben). Zaterdag waren we geleerd en hebben we haar ‘s middags en na vier uur eventjes laten slapen in onze kamer.
3. Gaan eten ‘s avonds lukt goed, op voorwaarde dat je Fiona eerst wat laat slapen en dat je het eetmoment niet te lang rekt.

Fiona was wel niet echt in form. Heel de tijd wat verhoging en een beetje zeurderig. Ze krijgt twee tandjes tegelijk vanboven, dus dat kan de verklaring zijn. Toch belette het haar niet om veel te eten dit weekend.
Zodra ze mij iets zag eten, wilde ze er ook van proeven. Dat doet ze door:
– te smekken
– te wijzen en ‘da’ te zeggen
– heel enthousiast op en neer te wippen als ze ziet dat er eten in haar richting komt
Vrijdagavond waren we Chileens gaan eten en ik had een beetje een verkeerde keuze gemaakt door voor een soort stoofpot met mais en gehakt te kiezen. Maar Fiona heeft er zeker meer van opgegeten dan ik.
In Parijs hebben we ook voor het eerst de Sach ‘n Seat getest. En die beviel goed. Ook als een restaurant geen eetstoeltjes heeft, hoef je je baby niet op schoot te houden.

Fiona is in haar ‘mama’periode. Ook als ik haar eventjes aan papa gaf, kwam ze even later al weer terug bij mij aankloppen. En dus heb ik haar half Parijs rondgezeuld in de draagzak. Ik en mijn dochter. Onafscheidelijk. Ik denk dat ze bij momenten in mij ging willen kruipen 🙂 Ik ben dan ook een beetje heel vermoeid, al kan het slechte hotelbed er voor iets tussenzitten.
Fiona heeft niet veel geslapen in de draagzak. Een keer al wandelen, toen we er net waren en een keer in de trein toen we bijna thuis waren. Toen heb ik haar in slaap gezongen. Heel grappig, als ze op je rug in slaap valt. Plots voel je dat hoofdje ‘tonk’ en dan begint ze te snurken.

Het was trouwens prachtig weer in Parijs. Zo prachtig dat we vrijdag noodgedwongen naar Lafayette trokken om een zonnehoedje voor Fiona te kopen. Ze was er niet echt fan van maar we hebben bij de ergste hitte toch voet bij stuk gehouden.
De kinderafdeling in Lafayette is trouwens megalomaan: een afdeling Barbies, een afdeling Fisher Price…. En dan de kleren: Gucci for kids, Armani for kids…. 18 euro voor een zonnehoedje alstublieft…..
Ze kreeg trouwens nog een klein cadeautje daar: een mini-bal of jouet garçon, zoals het op het kasticket stond. Er staat bijgod Cars op, dus niet echt mijn smaak maar er was weinig keuze in ballen: twas die of een dubbel zo dure van Spiderman.

Voor de rest was het veel te druk overal in Parijs, dus hebben we vooral gewandeld. En lekker gegeten.

Duifjes uitdagen

Allemaal wegvliegen!

Goed zo!

Hihi, ik heb ze weggejaagd

Aux Champs-Elysées

Ernstig kijken

Place des Vosges-1

Place des Vosges-2

En we hadden ons eigen fotomodel mee:

Model met Seine

Fiona Monroe