Toffe dagen

Posted on

… Gentse feesten

… mooi weer

… de laatste dagen verlof

Veel zijn we niet thuis geweest de laatste dagen – veel bezoek gehad, terrasjes gedaan, barbecue…

1. Donderdag: barbecue bij Jo en Meklit
2. Vrijdag: terrasje gedaan met paps en mams
3. Zondag: nonkel Mathijs en tante Machteld op bezoek(zaterdagavond naar de Gentse feesten)

Update: zonder fotografische bewijzen, maar minstens even tof…
Vrijdag barbecue met tia Sara en Nicolas EN nichtje Jozefien (zonder Nikita) EN Jil en nog twee mensen
Zondagnamiddag Gentse feesten met tante Veerle en nonkel Jeroen


De tetjescaravan

Posted on

Gisteren nog eens op de Feesten geweest.

Met Fiona in de draagdoek nog even de sfeer gaan opsnuiven in het Baudelopark. En daarna nog op zoek gegaan naar Bataclan… en de tetjescaravan.

Voor goed begrip: De tetjescaravan is het ideaal vehicel voor mama en papa met baby. Je kunt er flesjes verwarmen, borstvoeding geven, pampers verversen…
Alles werd door ons getest en goedgekeurd.

Met dank aan Lien voor de tip.


Alweer een prangend probleem opgelost

Posted on

Gisteren met de hogedrukreiniger eens onze rioolput op de koer opgefrist – ‘t was nodig…

En lap – plots zit heel ons huis vol met van die rare, kleine vliegjes. Ze lijken eigenlijk meer op motjes. En gelukkig zijn ze niet zo slim als vliegen, want je kunt ze zonder problemen opstofzuigen.

Al een heel eind vroegen we ons af wat voor beesten dat eigenlijk waren. Na vijf seconden googelen hebben we het antwoord al.
Deze beestjes worden  heel prozaïsch “latrinevliegjes” genaamd.

Vaak komen ze voor in mesthopen of stallen, waar zich rottend organisch materiaal bevindt. Kortom, strontvliegjes zouden een betere benaming zijn. Gek hoor, wij die alletwee van ‘den buiten’ zijn, hadden ze nog nooit gezien tot we hier kwamen wonen.

Hopelijk verdwijnen ze weer nu onze rioleringsput wat uitgekuist is.

Ladies and gentlemen, let me introduce you: the shitvlieg.


Gentse fieste

Posted on

Gisteren met Fiona naar de Gentse feesten geweest. Haar eerste Feesten.
Als geboren en getogen Gentenaar kan je dat niet missen. Een stropke heeft ze nog niet gedragen.
Maar ze weet wel al waar het Straatje zonder Einde is…

Ze is zelfs meegeweest naar een van onze favoriete eetplekjes – ‘t was lang geleden dat we daar nog geweest waren…

Fiona heeft heel de tijd in de draagdoek gezeten en daarmee weer menig hart vertederd. Zo hebben we het geboortecijfer in Gent weer een duwtje in de rug gegeven 😉

En op terugweg naar huis kwamen we nog een kindje in een draagdoek tegen: Wolf – die bij papa Rob rustig lag te soezen.

Enkele fotokes van Fiona haar eerste feesten:




Noorwegen

Posted on

Wie komt er op het idee om met een kindje van amper elf weken oud op kampeervakantie te trekken naar Noorwegen? Wij dus…

Goed, ik moest in Noorwegen zijn, in Oslo wel te verstaan. Voor mijn werk. Vergadering… leuk hoor, als eerste echte werkdag. Maar het was wel leuk, zo tijdens de pauzes even Fiona kunnen knuffelen.
En haar kunnen voorstellen aan de internationale collega’s. Sommigen waren blijkbaar heel nieuwsgierig, en konden nu dadelijk hun nieuwsgierigheid stillen met de enige, echte Fiona.

Fiona zou Fiona niet zijn als ze niet dadelijk iedereen had veroverd met haar punkerkapsel en brede glimlach. Toch even vragen of er nog mensen zijn die toffe foto’s van haar hebben. Uitstapje met de boot vrijdag? Meer foto’s van Fiona dan van het voorbijglijdende landschap denk ik.

Dus we moesten toch in Oslo zijn. Waarom dan niet van den eersten keer even rondpiepen in Noorwegen? Ik wilde daar altijd al eens naartoe gaan…

Hier komt de evaluatie van twaalf dagen Noorwegen-reis.

Reismiddel: auto met plooicaravan. Zo hollands als maar kan. Maar zelfs de hollanders bleken met grote ogen te kijken naar ons antiek slaapkabientje.

Dagen in Noorwegen: 6
Dagen onderweg: 6
Conclusie: zo ver gaan we nooit meer met de auto. Het leek een goed idee, wat relaxed rijden, van de scenery genieten. Maar in de heenreis moesten we ons haasten want ik moest donderdagmorgen in Oslo zijn. En het was toch rotweer, dus genieten zat er niet in. In de terugreis waren we het beu en kon het niet snel genoeg gaan. Het staat nu vast: wij zijn geen mensen om met de auto op reis te gaan. Geef ons maar de fiets. We kunnen niet wachten tot Fiona oud genoeg is om met ons mee te rijden op fietsvakantie.

Aantal landen “doorkruist”: 6 (Belgie, Nederland, Duitsland, Denemarken, Zweden en Noorwegen)
Weer onderweg: regen, storm… noem maar op, zolang het geen zon is
Weer in Noorwegen: 1 dag stralend weer in Oslo (de dag dat ik moest werken), 2 dagen redelijk weer (de twee dagen daarna, toen we vol goeie moed naar het Noorden trokken) en daarna regen, koude regen, stuifregen, plensregen (alle variaties dus), mist, wind…
Conclusie: als je naar Noorwegen trekt moet je geen mooi weer verwachten. Dat wisten we. Maar dat het zo deprimerend ging zijn. Eigenlijk brute pech want iemand in de vergadering was de twee weken voor ons op reis geweest in Noorwegen en voor hen was het wel meegevallen. De zomer was al voorbij zeker toen wij er waren?

Geld kwijt: toch wel heel wat. Gelukkig is een deel van de reiskosten voor de firma. Maar het is niet goedkoper dan met het vliegtuig. Alle, als je geen auto moet huren ginder. En als de VISA kaart dan nog eens lastig begint te doen, dan is het vlug uit met de pret. Maar bon, ‘t is goed voor de portemonnee dat we zo vlug teruggekeerd zijn.

Enkele andere statistieken:

  • Items gevonden: none
  • Items gekocht: een warme plaid, twee wollen mutsen, een winterpyjama met wollen body en kousenbroek voor Fiona (in juli, jazeker). De pyjama zal tegen deze winter niet meer passen (maar is wel een mooi souvenir) maar de body en kousenbroek heb ik in maatje 70 gekocht.
  • Items verloren: onze paraplu, notabene op een dag dat het niet regende. De paraplu hebben we gekocht toen Fiona een week oud was. Dus hebben we hem toch tien weken kunnen houden. Zou dat een record zijn.
  • Tradities volbracht: in Oslo een Engelse bookshop gezocht en gevonden. Drie pockets gekocht. Zo is mijn Merry Gentry reeks eindelijk volledig.
  • Meest prangende vraag: waarom vind je bij ons niet zo’n fantastische bookshops. We hebben ze al overal gevonden: in Stockholm, Oslo en zelfs in Dubrovnik. Maar bij ons zijn ze met een vergrootglas nog niet te vinden. Zou ik er dan zelf maar een opstarten hier in Gent?
  • Aantal staafkerken bezocht: tel verloren. Maar ze waren mooi. Iets wat je bij ons niet vindt. Dus klopt het volgens mij niet dat je Noorwegen niet voor de cultuur moet bezoeken.
  • Aantal keren ooh en aah: ontelbaar. De natuur in Noorwegen is echt magnifique. Niet op dezelfde schaal als de Grand Canyon of zo maar wel indrukwekkend. De uitgestrekte desolaatheid. Bij tijden zonder woorden.
  • Mooiste stukje van Noorwegen: zoveel hebben we niet gezien maar twee dingen zijn zeker de moeite waard: de Flamsbane en de Sognefjellsweg.
  • Aantal keren dat we spijt hadden dat we niet met de fiets waren: in Noorwegen toch wel een aantal keer. Het landschap doorfietsen of het zien vanuit een trein is toch iets helemaal anders. We hebben nu al besloten dat we nog eens terugkomen. Maar dan met het vliegtuig en met de fiets.

En wij? Wij zijn blij dat we weer thuis zijn. We vertrokken naar Noorwegen met een klein meisje en we kwamen terug met een heel madammeke.


Natte bedoening

Posted on

Sedert een goede week is het maar een natte bedoening bij Fiona.

Ze kwijlt. Hele druppels vallen eruit. Je houdt haar vast. Ze kijkt rond. En lap, je hand is nat. Of je kleren. Of je haar. (volgens de positie waarin je ze houdt)

Een slabbeke is geen overbodige luxe meer.

Maar het is normaal.

Omstreeks 3 maanden gaan de speekselklieren meer speeksel vormen. Dit is normaal in de ontwikkeling en staat los van het tanden krijgen. Tussen 3 en 9 maanden, gemiddeld met 6 maanden, krijgt een kind zijn eerste tand. Er komt gemiddeld 1 tand of kies per maand bij.
(http://www.e-gezondheid.be/nl/gezondheid_tijdschrift/gezondheid_vragen_en_antwoorden/Kindervoeding-10518-541-art.htm)

En wat er nog veel leuker is? Speeksel produceren en dan pfffffffffffffffffffffft zeggen. En wedstrijdjes houden met mama en papa. Om ter verst. Om ter luidst.