En toen waren ze nog met twee

Posted on

Niet omdat iemand ze geadopteerd heeft, helaas…

Zondagnacht is er “iets” gepasseerd aan ons geïmproviseerd kattenhok in de tuin.  Zondagavond zag ik nog vijf katjes in het kotje zitten. Maandagmorgen lag er eentje te zieltogen en eentje dood. Een lucky bastard zat te bibberen in de kattenbak. Twee waren spoorloos.

Een vos kan het niet geweest zijn want onze kippen zaten nog ongedeerd in hun hok. Misschien een ander roofdier. Al kan het ook de zwerfkat geweest zijn die we hier af en toe zien lopen. Hij komt alleen te voorschijn als onze kater binnen komt ‘s nachts. En het bos waar de kattenjongen zaten, is nu een plaats waar onze kater niet komt. Dus misschien beschouwde hij de kattenjongen als indringers op zijn terrein?

De twee vermisten zijn nadien nog opgedaagd. Eentje had het verstand om te miauwen toen ik het aan het zoeken was. Eentje lag – helaas – dood in de tuin. Het ene dat lag te zieltogen heb ik nog geprobeerd naar de dierenarts te brengen, maar zelfs daar was ik te laat voor.

Een les geleerd dus. Kattenjongen kunnen ook prooien zijn.

Twee dus blijven er nog over. Twee schattige bolletjes. Die nu even in ons onvoltooid kot mogen logeren. Een kater en een kattin. Alletwee kunnen waarschijnlijk wel een plaatsje krijgen. Ondertussen gaan wij nog even genieten ervan.


Grote werken

Posted on

Een verlengd weekend, dus… was het tijd om eens de oprit en de onderliggende riolering aan te pakken. Het was immers al een tijdje droog, en dus ideaal om zo’n vervelend werkje op te nemen.

Er werd een kraantje gehuurd. De kindjes werden uitbesteed aan de grootouders, kwestie van wat te kunnen doorwerken en geen ongelukken tegen te komen.

Na drie dagen graven hebben we ongeveer een idee van waar de oprit moet komen: de grond moet nog effener en er moeten nog steentjes opkomen. De start van de buizen liggen er, de rest van de sleuf ligt klaar. We hebben een plantenbak gecreëerd waar vroeger steentjes lagen. De pakken Ytong zijn (eindelijk) verdwenen uit onze voortuin. De dakpannen zijn allemaal uitgesorteerd en kunnen gestapeld worden. De telefoonkabel werd (na twee uur) gelokaliseerd.

Een impressie:


Tuinwerken

Posted on

Zaterdag kwam opa hier freezen en gras zaaien. Eindelijk gaan we van een groot stuk onkruid verlost zijn! Merci!

Wat staat er zo nog al op het programma voor de komende weken?

  • drainagebuis aanbrengen langs het terrein. Daar loopt een grachtje dat heel drassig is en het is de bedoeling dat het water er beter wegraakt. Zo staan onze fruitbomen niet met hun voeten in het water.
  • draad aanbrengen daar waar nog geen haag staat, langs de gracht dus. Liever geen kindjes die aan de prikkeldraad kunnen en door de wei willen wandelen
  • draad kippenpark aanbrengen, met poortje
  • kippenhok
  • wat extra heesters om onze tuin wat op te fleuren

Louis – upgrading

Posted on

Louis, onze rosse kater, is nu zeven jaar oud. De leeftijd waarbij men bij katten van ´bejaard´ begint te spreken. Over nierproblemen en zo. Klinkt allemaal niet echt prettig.

Maar Loewie trekt hem daar allemaal niks van aan. Hij heeft zijn tweede jeugd hervonden. Hij rent door het gras als een jonge kater. Voor hem geen dutjes bij de kachel. Ah nee, buiten zitten er schapen, muizen en vooral… andere katten. We zijn nog maar net verhuisd en hij begint al serieus zijn territorium af te bakenen. Als een echt pasja heeft hij ook het territorium van de buren ingepalmd, aangezien hun kattin heelderdagen binnen ligt te slapen. ´S Nachts echter wordt hij nog opgesloten – aangezien ik zijn verkeersinzicht nog niet te hoog inschat.

Maar enfin, voor Louis werd de verhuis een ware upgrading: van appartementskat, over kat-in-stadstuin tot heerser van de onkruidjungle. Ik denk dat ik weet waar hij zich het best voelt…


Onverwacht bezoek

Posted on

We zitten een beetje achter met de blogposts, maar deze wil ik u niet onthouden:

Wij kregen twee weekends terug onverwacht bezoek van… een kip. We hoorden haar kakelen op onze oprit. Kip werd gevangen en in ons (toekomstig) kippenpark ondergebracht. Fiona vond het prachtig en sprak heel de tijd van haar kip. Ik vond het handig want dat beest vrat al ons keukenafval op.

Helaas, twee dagen later was ze weer verdwenen, toch nog betere oorden opgezocht dus. Maar het staat vast: wij willen ook kippen. Meer dan een, want ons kippenperk is wat groot voor 1 kip. En: we moeten goed zorgen dat ze niet kunnen wegvliegen.



Oogst

Posted on

* zowat de enigste deftige appel in onze boomgaard.
De rest is allemaal wormstekig. Daarom niet onbruikbaar, maar toch.
Ik heb al een hoop bomen geselecteerd voor de kap. Als er niks aangroeit, moet het ook niet in ons zicht staan…


TV

Posted on

En toen verhuisden we… en beslisten we niet mee te doen aan de digibox-hype. Geen T. of B. in huis dus. Als er TV ging komen, dan moest het maar via de satelliet.

Maar ja, dat kost ook geld. En dat zetten we tegenwoordig liever om in bakstenen ed.

Dus verhuisden we… en was er nog geen TV. Dat vond manlief niet erg, want die kijkt geen TV. Ik daarentegen, ik volg graag het nieuws, en hier en daar een programma wat interessant lijkt. Want TV, dat is ontspanning.

Maar zie, plots was er TV. Dankzij manlief. OK, ik heb een beetje gegrold toen hij ermee bezig was, want van soldeerbouten ed. in de living ben ik niet zot. Maar.er.is.TV. 1 post alvast: Een.

Hoe hij het gedaan heeft?

Zo dus.

Nu vraag ik mij wel af: heeft hij het voor mij gedaan of gewoon omdat hij het eens wilde proberen?


‘t Is weer voorbij

Posted on

de verhuisvakantie.

Ons huisje is al goed op orde op een enkele verdwaalde doos na. De bedjes zitten in elkaar, de kleerkasten zijn gevuld. De keuken is in orde, de vaatwas geinstalleerd.

We kunnen douchen en wassen. Alleen de fietskar – daar ontbreekt nog een stukje aan. We hebben voor Linus een hangmatje gehuurd (bij Dream4Kidz) en hopelijk gaan we het nog deze week ontvangen. Dan kunnen we eindelijk met de fiets naar de creche. Te voet lukt niet meer, dus is het tegenwoordig met de auto te doen (ja ook ik – met de auto – imagine).

Voor de rest alles goed hier. Een paar dingen missen we uit Gent, maar niet zo heel veel eigenlijk. We genieten vooral van ons uitzicht eigenlijk. Leve het mooie weer.

Nog enkele fotokes van de voorbije week:

jarige papa met zoon

betrapt – tokkelen op de toetsenborden

bij mooi weer verhuist Fiona’s huishouden naar buiten

kabouter Linus zit erbij en kijkt ernaar

yep – ‘t Was mooi weer


Een been

Posted on

Een been in Gent en een been in Waregem. Een onmogelijke spreidstand waar deze week een einde aan komt.

Een groot deel van onze spullen staan al in ons nieuw huis, enkel het broodnodige is hier gebleven (er was even discussie over het feit of de zetel wel broodnodig is…).

Het nieuwe kattenhok is bijna klaar, internet werkt (eindelijk) maar TV is er nog niet (snif), de vaatwas staat er maar werkt nog niet. En voor de rest… massa’s dozen…

Maar he, het zal wel lukken zeker? Al zal ik blij zijn dat onze verhuis achter de rug is. En weer alles zijn plaatsje gevonden heeft. En de kindjes terug naar de creche gaan. Die creche werd trouwens uitgebreid gekeurd door Fiona en Linus vrijdag en goed bevonden. Hozee!

Wil je trouwens meer lezen over de verbouwingen? Kijk dan op deze pagina.