She got it!
Zaterdag voormiddag: Fiona wil niet op het potje. Loopt rond met een onderbroek. Laatste wanhopige poging om haar op het potje te krijgen (niet educatief verantwoord maar bon): Ze vroeg een koek en ik zei: Je moet eerst eens op het potje zitten en proberen pipi te doen. En bingo! Daar kwam er pipi. Een woord is een woord en ze kreeg een koekje. Voor een eerste keer op het potje mag dat zeker?
Zaterdag namiddag: Fiona mag mee naar de douche, maar daarvoor mag ze eerst mee naar de wc (en zij op het potje). Hopla, een tweede plasje. Wanneer we terug beneden zijn, vraagt ze liefjes: Mama, koekje? (Help, onze dochter zal zindelijk zijn, maar ook het formaat van een olifant krijgen!)
Zaterdagavond: in de auto op weg naar oma en opa, moet ze een pamper dragen (zoveel vertrouwen hebben we nog niet in haar zindelijkheid). Als we er bijna zijn, zegt ze pipi. Maar bij aankomst blijkt haar pamper droog te zijn. Wanneer ze op het potje zit, komt er een grote pipi. Algemeen gejuich bij oma, opa, mama en papa. En sedertdien heeft ze het beet (en vraagt ze niet meer om koekjes, hozee).
Alleen zondagmorgen begon ze pipi te doen op de grond en herpakte zich dan, en deed de rest op het potje. Nu ik erover denk, zaterdagavond ook een keer. En als ze kaka moet doen, dan zegt ze pipi, maar dan is het al te laat. Tegen dan kan je de kaka uit de broek schudden.
Maar we zijn dus op de goede weg. Dochter blij en trots, wij ook!
Helemaal vergeten – ik ging eigenlijk nog een foto maken van Fiona op “mijn” oud potje, dat bij oma nog steeds dienst doet. Maar dat komt misschien nog (kijkt eens lief naar oma)…
