School-wol-sjakosj-kramp-boek

Posted on

Hoeveel kan een mens plannen in een weekend?
Hoeveel kan er anders lopen in een weekend?

√ een kinebezoek voor Linus

√ boeken kopen (hier): wel niet op vrijdagmorgen zoals gepland maar wel zondagavond – misschien minder interessante boeken, maar wel een heel stuk goedkoper

√ een bezoek aan de toekomstige school van Fiona – nog beter: ze is zelfs ingeschreven. Ze kan niet wachten tot ze naar school kan. Op 8 november zal het zover zijn. Het is trouwens de katholieke buurtschool geworden.

√ schaapjes scheren: stond gepland voor vrijdagmorgen, maar het werd uiteindelijk zaterdagmiddag

√ een nieuwe sjakosj (handtas) mijn eerste zowaar. Alles erop en eraan: met blinkend leer en beestenhaar.

Verder nog: wat rommel weg uit de tuin, Linus werd vier maanden en spijtig genoeg wat krampjes voor Linus en 38,1 graden zaterdagavond (het leuke virusje wat Fiona aan het begin van de week plaagde, heeft dus een nieuw slachtoffer gevonden – we zitten al aan drie stinkende pampers voor vandaag).

Linus vier maand

Billy en Bob zonder jas (zie hier met)


Ons ‘buitenverblijf’

Posted on

Tegenwoordig vertoeven wij in het weekend nogal dikwijls in ons buitenverblijf, zoals we onze nieuwe residentie tegenwoordig noemen. Buitenverblijf doet u misschien denken aan zwembaden, ligstoelen en dolce far niente.
Bij ons staat dat synoniem voor meterhoge distels (met ditto stekels), een jungle vol onkruid en twee schapen die dringend geschoren moeten worden.

Vorig weekend verbleven we er twee dagen, daar in Waregem maar zat het weer wat tegen. Te warm naar ons goesting en dus werd er vooral gepland en gedroomd. En een zandbak gebouwd. Maar ook de mazouttank werd verzet en een rozelaar vernield (die zich in de weg van voorgenoemde bevond). Er werd dus nog enigzins werk verricht.
Een bouwvergunning hebben we nog steeds niet, dus houden we ons wat bezig met het op orde brengen van onze ‘estate’. Een jaar en een half leegstand hebben in de tuin voor een ware wildernis gezorgd.
Aangezien we binnen drie maand verhuizen en we binnenkort (hopelijk) kunnen starten met de verbouwing, moet de tuin nu wel aangepakt worden.

Gelukkig kregen we vandaag een massa’s behulpzame handen op bezoek: oma, opa, nonkel Bart, tante Veerle en nonkel Jeroen met Pepijn. Fiona blij, wij blij want met vereende krachten werd er een boom verplaatst, er werden pompoenen geplant, rabarber geplukt en opa zorgde met de bosmaaier voor een ware ravage onder het onkruid.

Oh – en nog een mijlpaal werd bereikt dit weekend. Of hoe onze vergeetachtigheid (ja wij slapen nog altijd te weinig) zorgde dat er toch een grasmachine werd aangeschaft. Wij vergaten onze frigobox met eten in Gent en trokken dan maar naar de Carrefour in Waregem. Daar zagen we een grasmachine en die deed al goed dienst in het korthouden van ons geerfde gazon.

En nu… een bloemlezing van foto’s

😉 gelukkig dat ik wist hoe de grasmachine in gang moest

een pad door de jungle

een hoop bloemen moesten wijken voor de oprit

de getemde jungle

onze – hum – moestuin

Later nog meer foto’s van vorig weekend.


Bewogen dinsdag

Posted on

De dinsdag die goed gevuld was, is ook weer voorbij. Of toch bijna.

Ik geniet in mijn zetel met een welverdiend (alcoholvrij) biertje en wat chips. Wat ben ik blij dat deze dag ook gepasseerd is.

Deze morgen kwam de mevrouw van Reddie Teddy de kraamzorg bespreken. Het is zelfs mogelijk dat we terug dezelfde kraamverzorgster als de vorige keer krijgen. Ik hoop het, want dat zou echt de max zijn.

Dan nog maar wat werken, want tussendoor moet dat ook gebeuren.

Deze middag kwam manlief naar huis en bracht Fiona terug mee. We hebben ze nog vlug wat in haar bed gestoken, want ze had nog niet geslapen. Ze heeft met moeite een uurtje geslapen. Niet genoeg dus.

We hebben het gemerkt. Om drie uur hadden we een afspraak met de nieuwe creche in Waregem en mannekes toch, ik heb Fiona nog nooit zo vervelend gezien. Niet willen luisteren, dat maken we (gelukkig) niet veel mee. Pas toen ze mocht tekenen, zat ze even stil.
Toen kregen we de allebei spontaan wurgneigingen, nee hoor, niet van onze dochter maar wel van de directrice van die creche. Want die begroette ons met de woorden: ik mag nog niemand inschrijven. Bijna was ze verzengd. Want een afspraak maken voor de inschrijving en dan niks kunnen doen, daar moet je bij mij niet mee afkomen.

Ze kwam af met het excuus dat ze net overgenomen waren en dat er een inschrijvingsstop was. Tenslotte belde ze naar een andere mevrouw en kreeg ze blijkbaar toestemming voor de inschrijving maar… pas vanaf OKTOBER. En niet september zoals ze altijd beloofd had.
Blijkbaar is er een babyboom nu binnenkort en die kinderen starten allemaal in september. En ze hebben allemaal al een broertje of zusje in de opvang, dus krijgen ze voorrang. Het kan dus goed zijn dat we hier nog een maand langer in Gent moeten rondhangen.

Enfin, ons kinders hebben een plaatsje in de nieuwe creche. Wanneer ze precies kunnen starten, weten we pas over een maand. Oh ja, en ze zijn ingeschreven voor vier dagen ipv vijf. De woensdag heb ik ze niet ingeschreven. Het was gemakkelijker om van minder dagen naar fulltime te gaan, dan omgekeerd. Ik hoop dat het een goede beslissing is.